Schrijven……

Vandaag heb ik me opgegeven voor een workshop schrijven met daarbij het boek Schrijf je boek in 1 jaar! Van de uitgeverij Paris books van Michelle Shantii. Als ik je dat zo vertel zou je misschien denken dat ik het ambieer nog eens een echt boek te schrijven,…. Maar het antwoord daarop is NEE.
Ja ik schrijf graag, en ik deel graag mijn gedachten en avonturen. Ik deel graag……
Een paar jaar geleden gaf ik zelfs een echt E-boekje uit met ISBN over mijn spirituele ontdekkings- en groei tocht. In de vorm van een soort van dagboek.
Ik moet zeggen dat ik liever schrijf zoals ik mijn verhaaltjes schrijf in het afgelopen jaar op FB bv. Gewoon een poging om onder woorden te brengen wat er met en voor en door me gebeurd, en dat gewoon vanuit de wens die ervaring te delen.
Ook zoek in de weg in de wereld van de blogs…. Past dat dan misschien beter bij me?????
Ik probeer te zoeken naar de vorm die mij mijn uitingsvrijheid geeft en tegelijk ook een groepje lezers die dit oprecht leuk vindt en ook op die manier reageert. Veel meer als die interactie ambieer ik dus ook echt NIET.
Maar los van alle lezers, op welke manier dan ook, vind ik het gewoon superrrr fijn mijn gevoel, ervaringen en belevingen in woorden vast te leggen. Tot liefst in de kleinst mogelijke details en gevoelens, fijnsnarig en in details die normaal overgeslagen worden. Dusdanig dat je VOELT wat ik ook voelde…. DAT is dan mijn uitdaging om je ZO intens mee te kunnen nemen om te kunnen delen in wat was of mocht zijn!!
Dus daarom deze schrijfworkshop!!
Ik kijk er naar uit!!!

 

Het mysterie van de vliegende witte deeltjes

Net thuis van ons avontuur in Tallinn wil ik jullie nog vertellen over ons vraagstuk waar we 3 dagen het hoofd over hebben gebroken. En degene die me wat beter kennen weten dat ik bij ieder vraagstuk ook de meer spirituele antwoorden serieus mee neem in het bepalen van antwoorden en oplossingen. Het vraagstuk diende zich aan op de 1e dag van onze trip, we gingen kijken naar de TV-Tower. Prachtig natuurlijk om van die hoogte de hele omgeving te kunnen overzien. Ook hadden we in speciale tuigjes over de rand kunnen bungelen op 175 meter. Maar je begrijpt al dat we DAT dus niet verkozen, haha. Eenmaal weer beneden maakte ik een foto van de toren met precies de zon erachter verstopt. Dat was het moment waarop ik de vliegende deeltjes voor het eerst waarnam. Ik zag meteen dat het anders was dan de energy die je soms waar kunt nemen rondom de kroon van een mooie boom die vol in blad staat, maar het had er wel wat van weg……. Keek ik naar de wolken, dan zag ik niets bijzonders, keek ik naar de strakblauwe lucht dan zag ik ook niets bijzonders. Keek ik naar de straling van de zon achter de toren dan wemelde het van de witte puntjes, met duizenden!!!!! Ik zoemde in… ik filmde een stukje en samen bedachten we dat ze bij die bungelstunt misschien wel iets van sop of zo gebruikte daar boven in die toren. Tja…. Weten wij veel……. ????
Ik dacht er verder niet echt meer over na en nam me voor het later na te kijken op hun website of we de juiste verklaring geraden hadden.
De volgende dag liepen we door de oude stad en bekeken we een prachtig oud klein kerkje. Hier deed zich een vergelijkbaar fenomeen voor zag ik ineens toen ik de bijzondere lichtval wilde vastleggen op de gevoelige plaat. Ook nu een zwerm aan witte deeltjes in het licht van de zon die zelf verborgen was achter de kerktoren. En ook nu weer nergens anders waar te nemen dan alleen in het licht naast een afgeschermde zon. Je begrijpt dan mijn aandacht definitief getrokken was en ik het mysterie voelde kriebelen. Dit vroeg er echt om om ontrafeld te worden!!! Dus wandelden we verder om te genieten van al wat om ons heen te zien en te beleven was en gebruikte ik ieder terrasje ook even om wat te googlen in de meest uiteenlopende gedachtekronkels die dit fenomeen zouden kunnen verklaren.
Zo liepen we dus letterlijk soms alleen maar naar omhoog te kijken om ff te checken of er weer iets te zien was in ons mysterie. Pas op de derde dag diende zich een mogelijk puzzelstukje aan toen we op een terrasje van een echte Estlandse lunch zaten te genieten. KIJK DAAR, daar vliegt er 1 alleen wees mijn lief me enthousiast aan. En samen deden we een poging het witte vlokje te vangen. Het moet er hilarisch uitgezien hebben zoals we daar in het luchtledige zaten te grijpen. En steeds opnieuw voorzichtig onze hand opende om te kijken of we iets gevangen hadden. Maar helaas duurde het even voor er daadwerkelijk iets in de geopende hand bleek te liggen. Dat wat er in de hand lag en het ene moment nog fluffie en doorzichtig leek werd door onze vingers geplet tot iets wat veel vastere vorm kreeg. Of dit ook echt is wat ik op google vond???…. donsachtige zaden van de populier en/of de wilg, of vruchtjes van de paardenbloem. Ja….. dat laatste die we samen vingen denk ik wel ja!! Maar of het ook de verklaring is voor wat we alleen in dat afgeschermde zonlicht zagen???? Daar ben ik nog niet helemaal uit………

In het licht

Zoals je misschien wel gezien hebt als je ons dit weekend een beetje gevolgd hebt, zetten wij elkaar of onszelf niet zo heel vaak op de foto. Het is dan ook niet gek dat ik van deze foto kan zeggen dat het de meest bijzondere is van dit avontuur weer saampjes. Mijn lief en wederhelft, degene waar ik zoveel mee deel al bijna 30 jaar. Hij kan lachen om mijn puberstreken en ik om zijn wijsneusdingetjes.
Ergens op een terras vanmiddag raakte ik in een bijzonder gesprek met een Finse man. Ruim een uur liet mijn lief me de ruimte me geheel daarop te richten. En na zijn vertrek was er weer alle ruimte voor ons. Bijzonder toch?! Sinds ik het boek van Geert Kimpen las; het meisje wat aan de oever verscheen, en t boek van Michelle Shanti Godin op hoge hakken, kijk ik anders naar de bijzondere relatie die we hebben. De manier waarop we elkaar leerden kennen… 1 blik en het oogcontact over de hoofden van een overvolle kroeg was genoeg. De ruimte die we elkaar laten om te ZIJN en de avonturen die we samen beleven…. doorleven!!!
Morgen weer naar onze eigen veilige thuishaven. En daarna….. klaar voor weer een volgend avontuur!!!!!

Onnozel in Tallin

Vanmorgen na onze eerste nacht hier stonden we dus op om aan een nieuwe dag te beginnen. Ik probeerde alsnog de kofferinhoud even in de kast te leggen. Daar waren we gisteren niet meer aan toe gekomen na terugkomst van terras en stad. Ik had net gedouched en ook manlief werd wakker om aan een nieuwe dag te beginnen. Uhhh waar liggen de spullen vroeg hij me…. En terwijl ik een en ander aanwees en benoemde viel t kwartje….. Ik was zijn onderbroeken vergeten!!!!!!
Ojee….. Tja en waar haal je op een zondag die ook nog eens ZONDAG is nu ondergoed he!? Half Tallinn is dicht omdat dit weekend van bevrijding en st.John nog belangrijker is dan kerst. Dus zochten we bij de megasuper Selfer die open was. En ja hoor die hadden wel wat. Ander merk, ander model en pfff ander prijsje dus…. maar OK …. niemand hoeft ongewild met de billen bloot 

 

 

 

Vandaag was dus mijn puber dag!!! Althans dat is zoals manlief het noemde…. maar hij kon er gewoon mee lachen dus. Na de aankoop van mijn flitsende roze tasje koos ik vandaag voor een paar prachtige roze sokken!!!! ( noodzaak hoor omdat mijn andere sokken steeds onder de hak kropen, hahaha) en toen de verkoper vroeg of ik een tasje erbij wilde zei ik dan ook” nee nee ik trek ze meteen aan hoor!! Je had zijn gezicht moeten zien!!!! Tja… Ik mag dan 50+ zijn maar dat maakt niet uit dus, hahahaha. Dankzij de nieuwe sokken konden we onze oude stads wandeling voortzetten in ieder geval!
En wat hadden we een lol zo saampjes, hordes cruisegasten in tourtjes netjes in t gareel kwamen aan ons terrasje voorbij waar we ook zaten, steeds weer!!! Ik mocht dan misschien de puber zijn vandaag maar manlief was de speurneus. Alle opgedane kennis van de vele crime series die hij kijkt werden in de praktijk toegepast hoor. De moord met lijk in vuilniszakken in de afgelegen hoek van de kerk, tot het plotselinge inzicht in het licht van toegepaste codes all over town. 

Het was een waar avontuur vandaag!!!

Dag 2 Tallinn Estonia, Midsummernight festival

Een aantal van jullie zijn benieuwd hoe het ons vergaat in Tallinn. Ze hadden maar wat graag stiekem in onze koffer mee gegaan. Ik zal jullie vanuit die koffer even mee laten kijken wat er om ons heen zoal gebeurde deze dagen. Na onze incheck in het apartement gingen we met de bus terug naar de oude stad zonder de bagage wat ons prima beviel. Omdat ik mijn nek en schouder zoveel mogelijk wilde sparen had ik ook mijn handtas formaat hutkoffer achter gelaten en ff snel in de plaatselijke super een mini alternatief gekocht. Flitsend hè! Vindt je niet? Hahaha
We hadden die middag wat terrasjes al vergeleken en besloten de sportsbar te kiezen om onze dag mee af te sluiten nadat we de wok to walk op hadden waar ik gisteren al over schreef. Bij dit terras staat een groot bord met daarop de vermelding dat het bier daar maar 3,95 kost voor een halve liter! En aan de bar om te bestellen bleek ook nog dat ze dat n kleintje noemen!!! Wijn is hier in alle horeca alleen per fles te koop, gewone grote flessen of de 0,2 l flesjes dus voor 4,50 krijg je er een mooi glas bij om zelf in te schenken. Veruit het goedkoopste terras daar bij die sportsbar en de perfecte plek om samen mensen te kijken bleek al snel.

De mode hier is duidelijk anders dan bij ons, de verscheidenheid aan mensen enorm en uiteenlopend. Van smoezelige arme sloebers tot zeer exentrieke jonge mensen met bijzondere kapsels bv of een tatoo van netkousen met jarretelles nauwelijks van echt te onderscheiden. Prachtige meiden met hotpants aan, soms met en soms zonder lange blouses erover en bijzondere tatoos op de blote benen. Maar ook liep er een opvallende jonge dame in lingerie op hoge hakken door de stad. En wat een lol om dan naar de reacties van mannen te kijken die haar opmerken. Ook vandaag hebben we haar gespot, nu met een zeerrrrr kort nauwelijks verhullend velours jurkje. Zoooo kort dat haar blote billen er onder uit staken.

De enorme glazen bier verklaren misschien ook wel het grote aantal dronken mensen die we zagen voorbijkomen. Een ervan nam plaats op “ons” terras. En al heeeel erg snel kreeg deze man van n jaar of 50 een terrasgenootje. Een vrouw van n jaar of 35 schat ik zo. Nounou, die wist van aanpakken en was duidelijk “aan t werk”. Er werd wat te drinken besteld (wat hij betaalde) en hij haalde sigaretten voor beide ( wat hij betaalde) en al snel zat ze niet meer tegenover hem maar naast hem met haar handen “all over him”. Al snel hadden we in de gaten wat ze van plan was….. Ze wilde zijn portemonnee rollen waarvan ze (en wij ook) gezien had dat er flink wat geld in zat. Maar ze maakte een fout, ze was te ongeduldig! De portemonnee viel op de grond en de man had ondanks zijn staat van zijn ( dronken dus) meteen door wat er aan de hand was en dat hier geen kusjes etc te halen vielen voor de 5 Euro die hij haar zojuist gegeven had. In no-time was ze verdwenen. Toen 5 minuten later een dronken jonge man bij ons aan tafel in een stoel neer plofte zijn we maar niet al te vriendelijk geweest zodat hij snel weer zou vertrekken, Hahaha. God weet wat DIE in zijn trukendoos had zitten toch! Ook de zojuist bijna beroofd man vertrok en liet een half doosje sigaretten achter die de dame in haar haast niet meer had meegegritst. Onze jonge ober was er mee in zijn nopjes want zo vertelde hij, was er in de avond vaak wel vraag naar een losse sigaret en had hij n extra bijverdienste (-;

Bijna tijd nu om naar ons volgende avontuur te wandelen . De bonfire staat klaar , nog een uurtje geduld! Gelukkig ligt ons appartement op 600 meter loopafstand, dus zijn we er zo.

 

Oeps toen was t al op, zooo lekkerrrr. Op de bonfire dus. Fish&ships the Estonian way. Versgebakken aardappelfrietjes met parmezaanse kaas. Augurken, tomaat en rode ui, een zelfgemaakte remouladesaus , stukjes gebakken vis natuurlijk en een dot tomatenketchup. Oeffffff wat was dat lekkerrrr . Zo ook het geroosterde roggebrood met knoflook.

Bonfire, wow wat een bijzondere avond zeg!!! We hebben genoten van zang, dans en wedstrijdjes, lekker eten en drinken en natuurlijk ELKAAR. De rest van de avond is van ons samen, nagenieten in alle rust. ♡