Missie geslaagd!!!!

Vandaag was echt zo’n dag waarop ik zou zeggen, nou….. ik neem de bus wel een keertje. Jeetje wat een buien zeg!!! Maar tja…… er reden geen bussen!!! Dus stond ik op tijd op en met hulp van buienradar kon ik precies uitkienen hoe ik tussen 2 buien door naar kantoor kon fietsen. Met de ondersteuning in de hoogste stand vlogen mijn voeten rond op de pedalen en was ik binnen een half uurtje al op de plaats van bestemming!! De 1e missie van deze dag was daarmee meerrrr dan geslaagd ????

De 2e missie van vandaag was om geen 2 maar 3 uur proberen te werken met de bewuste en noodzakelijke afwisseling. Helaas is deze missie wat minder goed geslaagd  Bijkomend voordeel was dat ik een extra half uurtje over hield om mezelf even te vermaken in de Lidl ???? voor ik naar mijn afspraak bij acu-balance toe ging. Ook nu weer wist ik tussen de buien door te navigeren.

En die afspraak wil ik eigenlijk niet de 3e missie noemen, het voelt immers niet als uitdaging of opdracht maar meer als een gunst of gift waarin ik iets mag ontvangen. ALS het al een missie is, dan is het een missie in goed voelen en vervolgens benoemen en goed proberen te verwoorden van WAT ik precies voel of ervaar. Tja en je snapt vast dat DAT een missie is die me op t lijf geschreven is he, iets vangen in woorden #grijnzzz Rob licht veel toe en legt veel uit en het lijkt hem niet te deren dat ik hem de oren van t hoofd blijf vragen naar hoe, wat en waarom’s. In de behandeltijd van een uur blijft meestal wel een minuutje of 10 over. Ik vertelde hem eerder al over de dove tenen ten gevolge van de mislukte herniaoperatie van 20 jaar geleden. Niets aan te doen is mij ooit verteld. Ik heb me daar jaren geleden al bij neergelegd maar Rob lijkt het te zien als zijn persoonlijke missie en uitdaging om hier verandering in te brengen in die 10 verloren minuutjes. De vorige keer zette hij speciaal hiervoor dus een paar extra naaldjes. En ik wist werkelijk niet wat me overkwam, ZOOOOO warm als de 3 tenen werden en hoe enorm groot ze voelde, en aanwezig. Daar kon ik op geen enkele manier omheen!!!! En eerlijk waar, het resultaat is onwerkelijk maar waar!!! Geen 3 dove tenen maar nog maar 2!!! Dus werden ook vandaag de 10 “verloren”minuutjes besteed aan die nu nog 2 dove tenen. Omdat vandaag een andere behandelinsteek gekozen was had ik al wat naaldjes staan in de lijn naar de dikke dove teen waardoor deze alleen maar dover voelde dan normaal, iets wat overigens geheel naar verwachting ook zo zou moeten uitwerken hoor. Maarrrrr zo legde hij uit, staat de rechter duim ook voor de linker dikke teen en dus verfraaide hij deze duim met zijn naalden. Oeffff ik voel ze nog!!! En de inmiddels mij bekende vraag; EN?? Voel je iets veranderen??? Uhhhh, ehhh, Ja zei ik verbaasd. Ik had ergens verwacht dat de tenen weer warm en groot zouden worden, maar het tegenovergestelde was het geval. Dus ik zei, ze worden niet warm zoals de vorige keer……. En ik zocht naar de juiste woorden….. Ik voel een kouwe tocht. Ja!! Dat is t!! Alsof de nagel van mijn dikke teen een raampje is wat open staat en de tocht naar binnen laat!!! JA!!! Zoooo voelt het zei ik. Ik zag de warme lach op zijn gezicht en wist dat hij me serieus nam. Wat een bijzonder mens die Rob van Acu-Balance zeg!!! En ja….. ik kan en mag er zijn wie ik ben!!! En hij helpt me via mijn eigen lijf de balans te herstellen. Hoe mooii he!!!! Dus….. ook de 3e missie is zeeerrrrrr zekerrrr geslaagd.
Misschien begrijp je dat de volgende missie me gestolen kon worden en het me niet uitmaakte HOE ik thuis zou komen. Het regende en ik trok vrolijk wat regenkleding aan. Glimlachend stapte ik in de regen op mijn fiets, wederom de ondersteuning op maximaal. Maar ondanks de regenbroek en regencape kwam het water echt door alle kiertjes gewoon naar binnen. Met een BIG smile van oor tot oor fietste ik zo door de plensbui heen die naar beneden kwam. Opvallend hoe menig auto voor me stopte zodat ik door kon peddelen waar ik normaal echt wel moet stoppen voor passerende auto’s, haha. Echt kleddernat nog voor ik op de helft van mijn weg te gaan was. Met voeten die sopte in mijn schoenen alsof ik aan het waterfietsen was. De extra flappen van mijn regenbroek leken zoooo handig, maar wat bleek de oorzaak van de natte voeten kwam niet van boven maar van beneden. Alles en overal was het nat, zo boven zo beneden gaat hier dus zeker ook gewoon op hoor ???? En dus stel ik vast dat ook deze missie geslaagd genoemd mag worden, want het ging ff niet om droog thuis komen, maar om HAPPY thuiskomen!!!!! Missie geslaagd!!!

 

In a hartbeat

Ken je dat? Dat je hart een slag overslaat omdat je ergens enorm van schrikt???
Dat overkwam me dus vandaag, pffffff Toch wel iets wat niet al te vaak moet gebeuren hoor!!! Zo toch ook even in de spiegel gaan kijken of het me een grijze haar heeft opgeleverd ????  Maar eerst even mijn verhaaltje van vandaag waar ik achteraf echt enorm opgelucht om kon lachen!! #grijnzzz

Al jaren heb ik de gewoonte om zo op mijn eigen wijze het nieuws te volgen. Ik houd er niet van om ongevraagd bedolven te worden onder negatieve energy en dus kijk ik bv geen nieuws op de TV, kijk ik eigenlijk überhaupt al ruim 15 jaar geen TV meer. Voor mij dus geen verstand op 0 en avondje zappend op de bank. Maar ik kan wel echt genieten van een zelf gekozen film of docu en ik lees dus veel, bij voorkeur digitaal want mijn boekenkast puilt inmiddels al uit met boeken waar ik beslist geen afstand van wil nemen maar natuurlijk wel met regelmaat ff uitleen ????.  Niet alleen boeken maar dus ook het nieuws lees ik bijna altijd digitaal.

Al een half jaar ofzo begin ik mijn zondag met het kijken en luisteren naar de Vodgasten. Soms onderweg in de trein tijdens een dagje op pad, soms thuis op mijn vertrouwde plekje aan de keukenbar. De onderwerpen die vaak stof tot nadenken geven en die ik dan ook meestal wel met een brede glimlach op mijn gezicht afsluit. Vandaag dus lekker thuis een half uurtje vol over gratis geld. Iedereen heeft wel zo van die vaste gewoontes, zo ook ik natuurlijk!!! Na de Vodgasten maak ik meestal even tijd om mijn mailbox door te spitten en weer spamvrij te maken zodat ik daarna in 1 oogopslag kan zien wat de nog te lezen interessante mailtjes en nieuwsbrieven zijn voor later op de dag. Een van die mailtjes is de infomail van onze regionale krant De Limburger. Superrrrr handig omdat ik daar heel handig in kan koppen snellen en helemaal zelf kan bepalen in wat voor nieuws ik me wil laten onderdompelen in tekst of korte videootjes. In praktijk betekend dat meestal dat ik dus een hele rits aan koppen lees zonder echt door te klikken en slecht 1 op velen is voor mij de moeite waard om meer van te willen weten. Het lijkt echt een beetje op een routine die je soms doet met het bekende verstand op 0, haha.  Dus dan kun je misschien voorstellen wat er gebeurt als je van verstand op 0 stand doorschiet naar het andere uiterste van opperste schrik en zielenkreet van ongeloof. Tja niet gek dat je hart dan letterlijk een slag over slaat toch???
Op de afbeelding van dit verhaaltje van vandaag zie je hoe mijn scherm er uit zag net 1 seconde voordat ik bleef hangen in dat andere uiterste, een moment die een hartenklop lang duurde maar tegelijk een eeuwigheid leek.  En misschien kun je zelfs raden welke van de koppen dat eeuwigdurende gevoel in die hartenklop veroorzaakte…….. Gelukkig duurde het slechts weer een volgende hartenklop om op de regel van de kop te klikken en in 1 oogopslag te zien dat er in ieder geval NIET de naam stond die ik hier ook NIET wilde zien staan!!!! Ik merkte ook toen pas hoe zeer in mijn adem ingehouden had tijdens die paar hartenkloppen. Opgelucht ademde ik uit en samen met een diepe zucht van opluchting verliet de angst die me even gevangen had mijn lijf. PFFFFFF

Het verhaal van Kama en zijn meisje aan de oever waar ik me de afgelopen weken zo enorm mee verbonden voelde zal dus NIET het laatste zijn wat ik mag lezen vanmijn favoriete Vlaams- Nederlandse schrijver Geert Kimpen. En ja hij zal zekerrr nog even zijn liefdevolle leven kunnen voortzetten om niet alleen Michelle gelukkig te maken maar ook zijn vele lezers en lezeressen. Hoe blij je kan zijn als je ergens een naam NIET ziet staan he!! Het was de gemiste hartenklop meeeeerrrrr dan waard hoor!!! En zelfs een grijze haar was aanvaardbaar geweest maar die zat er gelukkig niet ????

Boeken en wat ze me soms brengen

Heel recent las ik het nieuwe boek van Geert Kimpen, “Het meisje wat aan de oever verscheen” Een boek over de goden in het oude India en over zielsverwantschap.  Ik trakteerde mezelf op een avondje uit naar de lezing van zijn boek in Roermond. Het was weergaloos!!! In Ieder woord proefde ik de naklank van het boek wat ik al gelezen had. Ik heb tot in t puntje van mijn tenen genoten van de gulle lach van Geert en de lach die hij niet alleen op t gezicht van Michelle toverde tijdens zijn betoog maar bij alle aanwezigen ♡ Omdat ik het boek van Geert Kimpen dus al gelezen had kocht ik er het boek van Michelle. Want immers als je zo meegenomen wordt in het avontuur van Kama dan wil je ook het  meisje wat aan de oever verscheen wel beter leren kennen toch??? Al op de terugweg in de trein begon ik met lezen in “Godin op hoge hakken” van Michelle Shanti. En slechts enkele bladzijden omgeslagen stonden de tranen al in mijn ogen. Al zat ik midden in een overvolle trein met uitgaansjeugd, het kon me niet schelen want een enorm inzicht rolde door mijn hele wezen………. En raakte me zo enorm diep dat tranen daarbij onontkoombaar waren.

Jullie als lezers en volgers van mijn facebook en Blog zijn voornamelijk familie, dierbare vrienden en hier en daar een bekende of zelfs iemand die ik niet eens ECHT ken in dit leven face tot face. Jullie kennen mij waarschijnlijk als iemand die zich heel makkelijk bloot geeft als het gaat om mijn gedachte, gevoel en belevenissen.  En natuurlijk vertel ik ook wel eens over mijn gezin of familie, toch probeer ik hun privacy te respecteren en blijf dus met het delen van mijn levensvragen en ervaringen vooral zo dicht mogelijk bij mezelf. En natuurlijk weet denk ik wel iedereen dat ik al ruim 25 jaar gelukkig getrouwd ben, 3 prachtige volwassen zonen heb die 2 broertjes en een zusje hebben die niet in ons 3D leven meewandelen.  Ik lijk heeel erg zelfstandig misschien en ga ook vaak alleen op avontuur. En dat kan omdat we elkaar in onze relatie respecteren voor wie we zijn, ieder zo met onze eigen wensen. Sinds onze jongens volwassen zijn en we aan een leven met z’n tweetjes begonnen ontdekten we die diepere laag in onze relatie die ik dus ook tegen kwam in beide boeken zoals hiervoor genoemd. En heeft mijn wederhelft me in de afgelopen 2 jaar geholpen weer een nieuw stukje van die Godin in mij te ontdekken.

Ik voel hoe het verhaal van Kama, het meisje aan de oever en de oeroude Goden en Godinnen  uit India diep in mij resoneren en steeds meer deel worden van mijn ZIJN.  Dus pak ik uit mijn kast het boek “De Upanishads”, een Nederlandse vertaling en toelichting. Niet een boek om in 1 ruk uit te lezen zoals dat van Geert en Michelle, maar een boek om langzaam te laten bezinken, stukje bij beetje en daar doe ik inmiddels al een paar jaartjes over hoor #grijnzzz De vorige keer dat het voor me op tafel lag is al zeker anderhalf jaar geleden. Toen nam ik het vaker mee als ik de bossen in trok of aan de waterkant te vinden was om er in te lezen in de rust en stilte van de natuur. Een vergeten verrassing toen ik het boek open sloeg om te kijken waar ik destijds gebleven was. De reden waarom is me inmiddels ook ontschoten. Maar tussen 2 vellen papier ligt een teer gedroogd klaproosje tussen nog wat ander gedroogd groen. En al zijn de kleuren groen, paars en rood niet meer wat het ooit was, ik vind het prachtig te zien hoe de kleuren toch behouden zijn. De kleur is veranderd, de bloem is niet meer hetzelfde en toch ligt daar een prachtig stukje natuur wat ik heb weten te behouden als is het wel veranderd. Ik zie ook de vergelijking en overeenkomst met mezelf als moeder en als vrouw, als mens en ziel, als onderdeel van het ZIJN vanuit het Niets en tegelijkertijd het AL. Een mooi moment dus om opnieuw weer in de Upanishads te duiken en me mee te laten nemen op de golven van de scheppingsmythe uit de Rig Veda ( circa 1000 v. Chr.)

Er was geen ZIJN in het begin, noch NIET-ZIJN.
Er was geen lucht, noch een hemel daaraan voorbij.
Door wat werd het omvat? Wat hield het verborgen?
Waar en onder wiens hoede?
Was er water, bodemloos, onpeilbaar diep?

Er was geen dood toen, noch het dood-loze.
Van dag en nacht was geen enkel teken.
Het ene ademde ademloos, op niets dan zijn eigen drang.
Buiten dat was er niets.

Duisternis was daar, duisternis omgeven door duisternis.
Alles was water, zonder enige onderscheiding.
Toen in de verborgenheid van die leegte, aangewakkerd door hitte, roerde zich het Ene.

Verlangen drong het Ene binnen, toen, in het begin.
Dat was het allereerste zaad van Bewustzijn.
De Zieners speurden naar de wijsheid diep verscholen in hun hart, en ontdekten de verbondenheid van ZIJN en NIET-ZIJN.

Een scheidend koord werd uitgezet, dwars over dat al.
Wat was er beneden, wat was er boven?
Er waren dragers van zaad en formidabele krachten, een opstuwen van beneden en een voortdrijven van boven.

Wie weet werkelijk? Wie waagt het erover te vertellen? Waaruit werd het geboren?
Waaruit is deze schepping tevoorschijn gekomen?
DE Goden waren nog niet geboren.
Wie is het dan die kan zeggen vanwaar het is ontstaan?

Niemand weet waaruit deze schepping is voortgebracht.
Hield iets dit alles vast of stond het op zichzelf?
Alleen hij die in de hoogste hemel verblijft, weet het.
Of misschien weet hij het ook niet.

Bron: De Upanishads, vertaald en toegelicht door Wim van de Laar

Vakantaseren

Een nieuw woord…. Voor mij althans….. ik las het vandaag, vakantaseren. Tja, je begrijpt dat ik niet hoef na te denken over de betekenis, want al voor dat ik dit woord kende stond het me al op het lijf geschreven; vakantaseren!!! Ik googelde er ff op en zag dat er een slimme ondernemer was die het woord blijkbaar bedacht had als naam voor zijn onderneming. Een onderneming die draait om bijzondere vakantie belevingen dus. Nou…… heeel eerlijk gezegd heb ik daar geen onderneming bij nodig om helemaal op te gaan in het vakantaseren hoor!!!….. Ik zet vakantaseren om in vakantiseren! De vakantie fantasie realiseren dus.

Sinds ik de moederrol ingeruild heb voor de oma rol is er meer ruimte ontstaan voor MIJ met al mijn hoop, wensen en uitdagingen. En daar loopt het vakantaseren als een vuurrode draad doorheen hoor!! Vakantaseren is voor mij in de kern Avontuur!!!!! Beleven, ervaren, out of the box mogen gaan, ontmoeten, ontdekken en nog zoveel meerrrrrr.

Vakantaseren is onderdeel van mijn eigen wijze levenswijze, Vakantaseren is het begin van een pad wat ik wil lopen. Een pad waarin nog vele zijwegen mogelijk zijn in vele dimensies. Xo las ik afgelopen week bv een nieuw boek; Het meisje wat aan de oever verscheen van Geert Kimpen.  Dit boek ging voor mij een beetje vooraf aan een nieuwe rode draad vakantaseren….. Ik las, ik genoot, ik gloeide, ik liep vooruit op vakantaseren….. en besefte dat mijn vakantaseren onderdeel is van mijn ZIJN. Maar de inzichten op dit nieuwe stukje pad brachten me ook nieuwe zijwegen en tegelijk een nieuwe vuurrode draad. En ik weet….. dat  DAT wat lijkt op raaskallen soms de basis is van weer een nieuwe vakantasie!!! Een nieuw stukje IK wat een nieuw pad heeft ontdekt en dus vele nieuwe vakantasieën die ineens geboren worden.

Oja, ik snap het HELEMAAL als je de rode draad nu ff kwijt bent hoor!!! Lekker laten gaan en je richten op een sprankje inspiratie wat je hier of daar misschien voelde. GRIJP dat vast en zoek naar JOU Vakantasie. Want het is deel van JOU leven, JOU genieten, en JOU realiteit!!!

Inkijkje

Tijd om maar weer eens een inkijkje in mijn leven te schrijven!! En al moet dat wel op mijn telefoon ipv aan pc of laptop, maar het verhaal deze week moet echt verteld worden!!! Benieuwd trouwens of er een maximaal aantal tekens in deze app zitten, want tja…. Als ik eenmaal begin te vertellen worden het meestal wel weer hele epistels he #grijnzzz

Zoals een aantal van jullie wel weten worstel ik met wat lichamelijke ongemakken. (Nekhernia) Het is vooral een uitdaging deze gewoon te accepteren en met alle geduld van de wereld dit gewoon te nemen voor wat het is en er naar te leven. En dat is best wel lastig dus. Maaarrr behalve de enorm veel lieve kaartjes van collega’s met hartverwarmende boodschappen doet het Universum echt nog veeeel meer voor me. Ik kan het nauwelijks geloven wat er naast de mooie , lieve en bijzondere kaartjes nog meer zomaar in mijn schoot geworpen wordt!! Het Universum gebruikt werkelijk alle mogelijke manieren om me te ondersteunen!! En dat is niet alleen via acupuntuur bij Rob van Acu-balance hoor, wat me overigens echt zo goed doet en helpt en vertrouwen geeft in een positieve afloop….. Dat is ook met een stroom aan vrijkaarten,tegoedbonnen en andere mooie voordeeltjes!! Je kunt t zo gek niet bedenken. Zo kon ik afgelopen zondag een dagje op stap richting Amsterdam dankzij een voordeeltje entree bij het Happinezz festival. Beetje druk misschien maar wat mij betreft volop de moeite waard om mijn favoriete schrijver Geert Kimpen een warme hug te geven en te mogen ontvangen. Hmmmm heerrrrlijk!!! En op de koop toe ook nog Michelle Shantimogen ontmoeten en begroeten. Ook bleef daar een echte Koshi aqua windgong aan mijn vingers plakken. En ohohoh wat is ie moooiiiii.

Terwijl de klank van stromend water via mijn oor zijn weg vind in de energy stroom IN mij voel ik hoe ik op de golven meesurf en zo mezelf ook meehelp in een healingproces.

Ook zocht ik in de afgelopen weken naar de mogelijkheden om diezelfde selfhealing te vinden in de Wellness van bv de thermen in Arcen. En nadat ik daar een eerste keer weer geweest was vielen er zomaar 4 dagkaarten thermen in mijn schoot!!! Gratis!!! Tja , en wie wil er nu niet iedere week ofzo naar thermen spa puur bv in Tilburg. Hmmmm dank je wel Universum!!!

Bij het opruimen van een oud stapeltje papieren bleek nog een tegoedbon voor een avondje uit eten!!! Snel geboekt voor ze afloopt over 2 weken, haha en op de koop toe nog 2 vrijkaarten voor de dierentuin in Emmen, Wildlands. Nog de hele zomer geldig!! Wowwww

Dus al lopen de tranen van pijn, frustratie en ellende me ook echt wel eens over de wangen….. Meestal ben ik dankbaar en vol goede moed en hoop. Het komt GOED want anders zou het Universum niet zo alles uit de hoge hoed toveren om mij op de been te houden. Zodat ik met de stroom mee blijf gaan en kabouterstapjes blijf zetten de goeie kant op.

En dat werd vandaag nog eens dik en dubbel bevestigd!!! Net thuis van kantoor met tranen in mijn ogen van alweer zoveel pijn na 2 uur nauwelijks iets doen…. zat ik op mijn vertrouwde eigen plekje aan mijn bar in de keuken. Een zware plof haalde me uit mijn gedachte. Huh??? Mijn net nieuw bestelde aquakleurig badjas voor al die heerlijke Wellness was zojuist al bezorgd door DHL dus wat kon dat nu wezen vroeg ik me af. Dus schuifelde ik van mijn kruk richting gang. Nieuwschierig…..En behalve alweer een lieve kaart zag ik ook een kartonnen doosje op de deurmat. Zo’n brievenbusdoosje. Terwijl ik terug liep ritste mijn vingers het doosje al open. Wowwww een hoteljaarkaart hield ik in mijn handen. Nog 13 maanden geldig voor meer dan 2000 hotelletjes in heel Europa dus!!!!! En ik wist het meteen!!!! Januari mijn verjaardag zuid Spanje!!!! Huur autootje en een weekje avontuur met mijn wederhelft. Oeiiiii er komen weer nieuwe avonturen bij op mijn pad dus!!!!! En dit maal had het Universum via mijn lieve oude moedertje gewerkt dus, dank je wel mama Emmy Verhaar !!!!

Ik heb nog heel wat te schrijven op mijn E’Anna reisblog met Tallinn midzomernacht, New York en Canada in t najaar en dus nu ook Salobrena Andalusie op t avonturen lijstje erbij. Tja dan KAN t niet anders dan dat het wel goed komt met die nek toch?????

Oja… en die app heeft dus blijkbaar geen maximum voor tekens #grijnzzz