Liefde

Vandaag stond geheel in het teken van menselijke liefde, liefde voor je medemens, zelfs als je elkaar eigenlijk niet eens echt kent.

Ik ging vanavond in mijn uppie met de trein naar Nijmegen om te gaan genieten van Xavier Rudd en zijn muziek. Jemig wat een energy weet die man los te maken zeg!!! En zijn teksten gaan dus over de liefde die ik hier boven zojuist benoemde. Een videocompilatie en fotootjes vind je in een ander berichtje  ????

Al op de heenweg zag ik een wat ouder stel worstelen met de kaartjes automaat. Ik bood mijn hulp en zo raakten we in gesprek. Ze gingen naar een dinertje in Nijmegen centrum en geen gedoe met auto, parkeren en wie is de bob leek de trein een goeie uitkomst. Toen de kaartjes gekocht waren kletste we nog wat in de schaduw op het perron. Dus ook vandaag begon mijn reis zoals vaker met het ontmoeten van leuke, bijzondere, aardige mensen!!

Ik was natuurlijk onderweg naar een heeeeel bijzonder mens en dus trappelde ik van ongeduld om van zijn muziek te gaan genieten, me er in onder te dompelen. Dus had ik op spotify zijn muziek al aangezet en genoot via mijn oordopjes al in stilte. Tot ik in de rij stond voor Doornroosje. Daar klonk uit diverse telefoons bekende muziek!! Buuf en ik konden hartelijk lachen dat we hetzelfde nummer net aan hadden staan!!! Ja DIJK van een nummer he besloten we samen. En dus besloot ik die van mij uit te zetten en mee te bewegen op de muziek die uit een andere telefoon schalde zonder oordopjes.

Zittend op het trapje voor Doornroosje kwebbelden we zo wat af!!! Tot ineens iedereen bedacht dat het tijd werd om te gaan staan en een rij zich spontaan vormde. Braaf, zonder geduw of getrek ontstond zo een slinger die om de hoek van t gebouw aan het oog onttrokken werd. 2 Belgische dames achter me vroegen me de oren van het hoofd, het was hun 1e Xavier concert en ze vonden het maar WAT spannend. Mooi koppel die 2 lady’s <3 Een maal binnen zocht ik mijn plekje aan de hoek van de bar aan de zijkant, lekker een leunplekje waar ik mijn rug vrij kon houden en niet in het gedrang of midden in de meute terecht kon komen. De hilarische situaties die zich daar gedurende de avond voor deden zal ik verder achterwege laten, ieder zo zijn eigen wijsheid zullen we maar zeggen ???? Helemaal doordrenkt met de energy van Xavier en zijn muziek kon mijn avond op geen enkele manier meer stuk.  En het slot was dus ook fenomenaal!!!!! WOWWWWW ( zie ander bericht)

Helemaal opgeladen en op de toppen van mijn zenuwuiteinden alsof ik op mijn tenen liep, wandelede ik terug naar het station. Ik besloot er nog een drankje te kopen voor de terugweg. Zo’n inimini flesje rosé, lekker koud!!! Naast me aan de kassa stond een jonge kerel met een bende snickers, ik hoorde hoe hij vertelde over zijn flitsend snelle overstap, maarrrrr hij kwam dus 25 cent tekort bij het afrekenen, oeiiiiiiiii. IK duwde hem een euro in de hand. Je had zijn reactie moeten zien; Hilarisch, ongeloof, blijdschap en een klapzoen!!! En meteen erna een excuus voor zijn vrijpostigheid. En ik zei: dubbel van genieten en NU rennen he!!! En weg was ie….

Met Xavier muziek in mijn oren en mijn inimini flesje rose stapte ik de trein in, en ja hoor!!!! Daar was het dinerkoppel ook voor de terugreis!!! Even een korte babbel en we zochten ons een plekje in de trein.

De kroon op deze avond was een korte chat via social media met een nieuw verworven vriend sinds kort. Iemand die me in heeeel korte tijd zeerrrrr dierbaar is geworden.  En daar zal vast meerrrr achter zitten….. maar dat is geen verhaal voor nu!! Een mooiere afsluiting van de avond dan mijn korte chat met Jelle kon ik me niet wensen. Wat was ik blij en trots wat ik las mbt zijn inzichten en nieuw verworven kennis na een bijzondere workshop die hij in Schotland gevolgd had. En wat ik al eerder vandaag zo helder had gezien en gehoord, dat het boek van Geert Kimpen zijn volgende puzzelstukje zou kunnen zijn…..

Eenmaal thuis ga ik graven bij mezelf…. Wie is die Jelle en wat maakt hij bij me los….. ik herken het…. Het ligt aan die ene tempel…. Daar…. Toen….. waar IK de priesteres was. Zijn het dromen of mijn fantasie??? Dat laat ik over aan de lezer om te beoordelen!! Ik ga er nog wel over in gesprek een keer met Jelle zelf #grijnzzz

Maarrrrr heel kort door de bocht dus, was vandaag Liefde…. Liefde voor de mens, liefde voor elkaar. Mooiiii toch!!!???

Dansend de dag begonnen

Vanmorgen al vroeg was ik weer uit de veren om de koelte van de ochtend eerst even binnen te laten voordat ik echt aan de dag zou beginnen.
En dat deed ik vandaag letterlijk ( en figuurlijk) dus dansend! Dansend op mijn fiets #grijnzzz Op spotify zocht ik het laatste album op van Xavier, deed de oordopjes in mijn oren en stapte op mijn fiets. Normaal doe ik maar 1 oordopje in om ook veilig het verkeer te kunnen horen, maar vandaag was ik ruim alle schooljeugd op het fietspad voor en dus ging ook het 2e oordopje mijn oren in toen ik de bebouwde kom verliet en het fietspad voor mij alleen had.
Ken je de muziek van Xavier Rudd?? Een van zijn liedjes werd best een grote hit toen de reisbureau’s en -organisaties het gingen gebruiken in een (zomer)vakantie reclame; Follow the sun.
Maar je vraagt je misschien af hoe ik dan dansend de dag begon???
Nou gewoon, beide oordopjes in dus, het geluid net een streepje harder dan anders en Stormboy die dus door mijn hele wezen galmt. Het nummer Butterfly als eerste. Mijn voeten vinden het ritme van het nummer en gaan in het juiste ritme rond en mijn bovenlijf beweegt gewoon lekker mee op de melodie. Het is niet alleen een fantastische manier om aan de dag te beginnen je zo doordrenken met mooie muziek en inspirerende teksten, het is ook nog eens een superrrrr workout!!!
En morgen……… ga ik hem niet alleen horen maar ook ZIEN!!!!! In Doornroosje!! Wat een sprookje he , en nog ECHT waar ook!! 

Schrijven……

Vandaag heb ik me opgegeven voor een workshop schrijven met daarbij het boek Schrijf je boek in 1 jaar! Van de uitgeverij Paris books van Michelle Shantii. Als ik je dat zo vertel zou je misschien denken dat ik het ambieer nog eens een echt boek te schrijven,…. Maar het antwoord daarop is NEE.
Ja ik schrijf graag, en ik deel graag mijn gedachten en avonturen. Ik deel graag……
Een paar jaar geleden gaf ik zelfs een echt E-boekje uit met ISBN over mijn spirituele ontdekkings- en groei tocht. In de vorm van een soort van dagboek.
Ik moet zeggen dat ik liever schrijf zoals ik mijn verhaaltjes schrijf in het afgelopen jaar op FB bv. Gewoon een poging om onder woorden te brengen wat er met en voor en door me gebeurd, en dat gewoon vanuit de wens die ervaring te delen.
Ook zoek in de weg in de wereld van de blogs…. Past dat dan misschien beter bij me?????
Ik probeer te zoeken naar de vorm die mij mijn uitingsvrijheid geeft en tegelijk ook een groepje lezers die dit oprecht leuk vindt en ook op die manier reageert. Veel meer als die interactie ambieer ik dus ook echt NIET.
Maar los van alle lezers, op welke manier dan ook, vind ik het gewoon superrrr fijn mijn gevoel, ervaringen en belevingen in woorden vast te leggen. Tot liefst in de kleinst mogelijke details en gevoelens, fijnsnarig en in details die normaal overgeslagen worden. Dusdanig dat je VOELT wat ik ook voelde…. DAT is dan mijn uitdaging om je ZO intens mee te kunnen nemen om te kunnen delen in wat was of mocht zijn!!
Dus daarom deze schrijfworkshop!!
Ik kijk er naar uit!!!

 

Het mysterie van de vliegende witte deeltjes

Net thuis van ons avontuur in Tallinn wil ik jullie nog vertellen over ons vraagstuk waar we 3 dagen het hoofd over hebben gebroken. En degene die me wat beter kennen weten dat ik bij ieder vraagstuk ook de meer spirituele antwoorden serieus mee neem in het bepalen van antwoorden en oplossingen. Het vraagstuk diende zich aan op de 1e dag van onze trip, we gingen kijken naar de TV-Tower. Prachtig natuurlijk om van die hoogte de hele omgeving te kunnen overzien. Ook hadden we in speciale tuigjes over de rand kunnen bungelen op 175 meter. Maar je begrijpt al dat we DAT dus niet verkozen, haha. Eenmaal weer beneden maakte ik een foto van de toren met precies de zon erachter verstopt. Dat was het moment waarop ik de vliegende deeltjes voor het eerst waarnam. Ik zag meteen dat het anders was dan de energy die je soms waar kunt nemen rondom de kroon van een mooie boom die vol in blad staat, maar het had er wel wat van weg……. Keek ik naar de wolken, dan zag ik niets bijzonders, keek ik naar de strakblauwe lucht dan zag ik ook niets bijzonders. Keek ik naar de straling van de zon achter de toren dan wemelde het van de witte puntjes, met duizenden!!!!! Ik zoemde in… ik filmde een stukje en samen bedachten we dat ze bij die bungelstunt misschien wel iets van sop of zo gebruikte daar boven in die toren. Tja…. Weten wij veel……. ????
Ik dacht er verder niet echt meer over na en nam me voor het later na te kijken op hun website of we de juiste verklaring geraden hadden.
De volgende dag liepen we door de oude stad en bekeken we een prachtig oud klein kerkje. Hier deed zich een vergelijkbaar fenomeen voor zag ik ineens toen ik de bijzondere lichtval wilde vastleggen op de gevoelige plaat. Ook nu een zwerm aan witte deeltjes in het licht van de zon die zelf verborgen was achter de kerktoren. En ook nu weer nergens anders waar te nemen dan alleen in het licht naast een afgeschermde zon. Je begrijpt dan mijn aandacht definitief getrokken was en ik het mysterie voelde kriebelen. Dit vroeg er echt om om ontrafeld te worden!!! Dus wandelden we verder om te genieten van al wat om ons heen te zien en te beleven was en gebruikte ik ieder terrasje ook even om wat te googlen in de meest uiteenlopende gedachtekronkels die dit fenomeen zouden kunnen verklaren.
Zo liepen we dus letterlijk soms alleen maar naar omhoog te kijken om ff te checken of er weer iets te zien was in ons mysterie. Pas op de derde dag diende zich een mogelijk puzzelstukje aan toen we op een terrasje van een echte Estlandse lunch zaten te genieten. KIJK DAAR, daar vliegt er 1 alleen wees mijn lief me enthousiast aan. En samen deden we een poging het witte vlokje te vangen. Het moet er hilarisch uitgezien hebben zoals we daar in het luchtledige zaten te grijpen. En steeds opnieuw voorzichtig onze hand opende om te kijken of we iets gevangen hadden. Maar helaas duurde het even voor er daadwerkelijk iets in de geopende hand bleek te liggen. Dat wat er in de hand lag en het ene moment nog fluffie en doorzichtig leek werd door onze vingers geplet tot iets wat veel vastere vorm kreeg. Of dit ook echt is wat ik op google vond???…. donsachtige zaden van de populier en/of de wilg, of vruchtjes van de paardenbloem. Ja….. dat laatste die we samen vingen denk ik wel ja!! Maar of het ook de verklaring is voor wat we alleen in dat afgeschermde zonlicht zagen???? Daar ben ik nog niet helemaal uit………

In het licht

Zoals je misschien wel gezien hebt als je ons dit weekend een beetje gevolgd hebt, zetten wij elkaar of onszelf niet zo heel vaak op de foto. Het is dan ook niet gek dat ik van deze foto kan zeggen dat het de meest bijzondere is van dit avontuur weer saampjes. Mijn lief en wederhelft, degene waar ik zoveel mee deel al bijna 30 jaar. Hij kan lachen om mijn puberstreken en ik om zijn wijsneusdingetjes.
Ergens op een terras vanmiddag raakte ik in een bijzonder gesprek met een Finse man. Ruim een uur liet mijn lief me de ruimte me geheel daarop te richten. En na zijn vertrek was er weer alle ruimte voor ons. Bijzonder toch?! Sinds ik het boek van Geert Kimpen las; het meisje wat aan de oever verscheen, en t boek van Michelle Shanti Godin op hoge hakken, kijk ik anders naar de bijzondere relatie die we hebben. De manier waarop we elkaar leerden kennen… 1 blik en het oogcontact over de hoofden van een overvolle kroeg was genoeg. De ruimte die we elkaar laten om te ZIJN en de avonturen die we samen beleven…. doorleven!!!
Morgen weer naar onze eigen veilige thuishaven. En daarna….. klaar voor weer een volgend avontuur!!!!!