Alweer een dagje ME-time!! Tja…. Soms heb je er daar even meer van nodig he ????

Vandaag was dus weer een dagje ME-time, ik zat om 8.00 al op de fiets richting Wijchen. Een super mooie weg van ruim 45 kilometer om te gaan genieten bij de Thermen van Berendonck met alweerrrrrr een vrijkaartje #grijnzzz En dat bleek GENIETEN in dikgedrukte hoofdletters. Wat is het hier moooiiiii zeg, en wat een bijzonder sfeertje ook! Oosterse sferen in alle vormen en maten. Bekijk de fotootjes maar die ik via Internet verzameld heb voor bij dit verhaal van vandaag. Want er is hier een belangrijke huisregel; alle elektronica moet UIT!!! En dus vooral ook geen smartphones toegestaan, zelfs niet in de locker en omkleedruimtes. En in plaats van buienradar kijk je dus gewoon naar de wolken boven het meer ????

Het was gezellig druk vandaag op de wekelijkse badkleding woensdag. Nadat ik mee was gewandeld met een rondleiding wist ik van alle ins&outs en genoot ik van de diverse baden, de stoomsauna en de ijskoude stortwaterval uit de enorme lotus, WOwwwww. Ging naar mijn geboekte behandeling en vond daarna de benodigde rust aan het einde van de middag op een stil en overdekt stukje terras aan het meer. Met niemand om me heen kon ik even rustig schrijven en ook terug gaan in herinnering naar mijn hot-stone body massage.

Afgelopen zaterdag ontdekte ik tijdens een snoezel meditatie moment tijdens een korte massage dat ik geen of maar moeilijk zachtheid toelaat voor mezelf door een opgebouwd afweerschild. Dit heeft met gebeurtenissen uit mijn jeugd te maken. DE gebeurtenissen hebben een goeie plek gekregen. Ik was me alleen niet bewust van dat afweerschild EN die behoefte aan zachtheid. Ik begreep ook ineens waarom ik altijd NEE heb gezegd tegen massages. Dat komt dus veeeeel te dicht bij mijn kern en ZIJN om me veilig te kunnen voelen. En ook in dit aspect zal mijn hoog gevoeligheid een extra complicerende factor zijn. Ik nam me dus ook voor om dit nieuwe inzicht verder te willen onderzoeken. Immers ook IK verdien het zachtheid te ontvangen en er van te genieten!! Toen ik voor vandaag dus een massage wilde boeken sloeg echter de twijfel toe!!! Was het wel slim in combi met de huidige homeopathische behandeling van mijn overgangsklachten??? En vervolgens de vraag aan mezelf, he meisje…. Is dit nu serieus een vraag of toch weer vluchtgedrag??? En dus vroeg ik advies aan mijn Acu-held. Daarna boekte ik dus last minute een korte hot-stone massage van 25 minuten. En net voor ik vandaag aankwam bij de Thermen hoorde ik de ping van mijn mailprogramma met de bevestiging van de toegevoegde reservering. OEF… spannend!!

Om 3 uur ging ik richting salon en nam plaats in de wachtruimte. Mijn hart sloeg op hol toen ik ook mannelijke medewerkers zag rondlopen en me realiseerde wat dat betekende…… Geen seconde had ik er bij stil gestaan!! Meisje meisje meisje zei ik tegen mezelf. Als het Universum dat zo wil……. Komt ook DAT dus gewoon GOED. Nou…. Antwoordde ik aan mezelf…. Toch ga ik dan niet mee denk ik :-S. Gelukkig was het Daphne die me kwam halen en alleen de naam al stelde me gerust en gaf me een veilig gevoel ( zo heet ook onze engelen-dochter dus ook). En ik  dacht aan het advies van m’n Acu-held “de nadruk ligt op ontspannen, (meer hoeft niet)”

Ik ben de uitdaging aangegaan. En ja… ik heb me kunnen ontspannen. En al was mijn afweerschild er nu op voorbereid en kon niet misleid worden, ik voelde hoe de warme zachtheid via de warme massageolie en de zachte handen binnen sijpelde. Het enige wat ik deed was ontspannen en me bewust open zetten. Ik had in de wachtruimte anderen horen zeggen “Dat was snel voorbij he!!” Maar voor mij leek dit half uurtje een halve eeuwigheid. Toen het sein kwam dat ik klaar was en voorzichtig mocht gaan zitten ging het bijna mis. Gelukkig had Daphne dat meteen in de gaten en deed er alles aan om te voorkomen dat ik van de tafel af tegen de vlakte zou gaan. Mijn bloeddruk was als reactie op de behandeling wel ERG sterk gezakt zei ze. En na een extra moment van rust,  nam ze me bij de arm totdat ik voor in de salon in een stoel gezet werd met water. Veel water EN een sauna verbod voor de rest van de dag.

De milde sauna’s die ik nog had willen proberen bewaar ik dus voor de volgende keer, want jaja ik heb NOG een vrijkaartje voor deze sauna en dus NOG een reservering staan!!!

Ik heb genoten van deze wellnessdag vol van ME-time en ging vanavond weer op de fiets terug naar huis. Mijn verhaal weer ouderwets gepend in het notitieboekje wat ik deze keer heel bewust had meegenomen. Ik kan het iedereen aanraden!! Dagje wellness in de Berendonck is zoveel meer dan gewoon een dagje vrij-vakantie- of MEtime. Een dagje hier is lief zijn voor jezelf!! En dit gedichtje uit het Happinez Holiday boekje sluit daar naadloos op aan!!

Lief zijn voor jezelf

Doe het zomaar,
zomaar een moment,
zomaar ergens.
Leg je handen op je hart
en voel de warmte
en de zachte druk
en wees je bewust
van je ademhaling.

Zeg tegen jezelf:
Laat me zacht zijn voor mezelf.
Ik accepteer mezelf.
precies zoals ik hier en nu ben.

 

 

Addicted to social media

Vandaag fietste ik na mijn kantoor uurtjes heerlijk door de zomerse warmte terug naar huis. Voldaan dat ik lekker gewerkt had, maar ook al met mijn gedachte bij allerlei privé zaken en met muziek in mijn oren trapte ik dus de trappers rond, langzaam en genietend van gewoon het ZIJN in het moment.
Nu moet je weten dat als je spotify aan hebt staan en er komen berichtjes binnen dat je dat dus echt kunt horen door een soort van biemeltje ….. En ook moet je weten dat ik net voor vertrek met heel mijn hoofd en hart bij een bijzondere vriend was met een zilverblauw laagje ????…. Ik maakte me een beetje zorgen……. Dus had ik een appje gestuurd.
Dus ik zat op mijn fiets en had gekozen voor een slowdown fietstochtje. Dus ik ging traag met mijn voeten op de trappers rond, keek naar de paarden in de weide, naar de vallende blaadjes door de enorme droogte, een dikke vette libelle kruiste mijn pad. Ik weet nog dat ik dacht, goh wat een mazzel dat ik niet reageer op die processie rups met mijn minimaal 3 wekelijkse fietstocht heen en weer onder de eikenbomen door!! En toen dus dat biemeltje…. Ik trapte op de rem en ging in de schaduw van een grote brede eik staan. Ff checken he …. JA!!!! Antwoord van mijn bijzondere recent nieuw gevonden soulmate <3 Die lieve bijzondere Jelle <3 En zo stond ik dus append onder die eikenboom met de fiets tussen mijn benen geklemd. Hahahahha Wat moeten voorbijgangers wel niet gedacht hebben, hilarisch!! Kijk nou, een vrouw van middelbare leeftijd aan de kant van een fietspad, helemaal opgaand in de social media!! Addicted!!! YESSSS dankzij de noodkorreltjes gisteren ( met dank aan mijn acu-held) is de goeie ouwe Emmy weer ff terug, inclusief de humor en het lachen om mezelf!
Morgen weer een dagje ME-time en wellness!! Lekker op de fiets naar Thermen Berendonck
2x 45 km fietsen, bubbelen, badderen, dobberen, lezen en misschien ook wel weer schrijven. Deze keer gaat mijn schrijfblok mee dus!! Ben ik morgen dus weer een dagje offline #grijnzz

Over zilverblauwe zielen

Ik merk dat ik de laatste jaren steeds vaker zielen ontmoet die ik her-ken. En met het “zien” van die zielen vallen puzzelstukje van herinneringen op hun plek. Herinneringen aan andere levens. Ik zeg bewust niet “vorige levens”, want het voelt niet altijd als vorige of eerder maar als een eeuwige circel in spiraalvorm die uit verschillende lagen bestaat ofzo zonder echt een volgorde. Dat is waar mijn boek straks over mag gaan dus. Over die spiraal aan levens van mijn ziel. Maar dat is niet waar ik vandaag over wilde schrijven….. Voor nu denk ik na over een andere vraag. ….

De zielen die ik her-ken hebben ook allemaal hun leven en rol in het NU. Met de meeste kon ik een bijzondere vriendschap opbouwen. Of eigenlijk hoefde dat niet eens  WAS dat er al meteen! En van deze bijzondere vrienden en vriendinnen had ik dan wat te leren, soms tegen wil en dank. Zielen – lessen zal ik ze maar noemen. Ook andersom was ik vaak met n reden in hun leven gekomen. De synchroniciteit in alle ontmoetingen is me steeds wel duidelijk geweest. Een van die bijzondere zielen is mijn (half)broer. En ondanks de andere rol en ons gedeelde verleden is hij bovenal een bijzondere vriend voor me.

Je zult je misschien afvragen HOE ik ze dan herken…… Dat heeft te maken met het gegeven dat ik aura’s waarneem. En bij de zielen die ik her-ken zie ik n bepaalde energielaag .  In het begin had ik dat nog niet zo door en zag ik dat slechts als onderdeel van een aura. Maar “voelde” ik alleen de her-kenning samen met een onverklaarbaar “weten” in combinatie dus met die Puzzelstukje aan herinneringen. Het zilverblauwe laagje ben ik onze zielen energie gaan noemen.

Recent kreeg ik dus weer een zielen-les op mijn bordje….. En het was er een waar ik flink bij heb moeten slikken!!! Het is de eerste die ik her-ken waarvan ik nu weet dat ik weer los zal moeten laten. Hij is er even…..in dit leven…. en wandelt dan verder om er nog voor vele anderen te kunnen zijn. En waarschijnlijk is zijn rol nog vele malen belangrijker dan “gewoon” een bijzondere vriendschap zoals bij de anderen. Hij helpt me op geheel eigen wijze, die naadloos aansluit bij wie IK ben, door deze fase van mijn leven in het NU; de overgang. Ook dat laatste woord alleen al heeft zovele betekenissen. En ook hier vallen Puzzelstukjes op hun plek. Niet uit andere levens….. maar vooral in DIT leven.

Ook hier weer synchroniciteit ten TOP.
*mijn ontmoeting met Michelle via het nieuwe boek van Geert, de schrijfworkshop waar ik me in n opwelling voor opgaf terwijl ik geen boekschrijfplannen had, en daarna toch dat inzicht” ja ik heb n verhaal te vertellen”!!!
*de complete blokkade vanuit mijn nek waardoor ik geen letter kon vastleggen op welke manier dan ook, de keuze voor acupunctuur ipv zombiepillen, en nu de explosie aan hormonen in de overgang.

De boodschap komt binnen…. Eerst DIT en dan past dat boek. Je mist nog wat Puzzelstukjes fluistert mijn gids via ons “lijntje”

Dus steeds als ik hem in dit “even” nu zie glinstert zijn zilverblauwe randje en voel ik een diepe dankbaarheid om wie hij is en wat hij voor me betekend in het proces NU. Ik kan me veilig voelen in die overgang, ongeacht WAT me overspoeld, welke gedachte zich aan me opdringt, of hoe zeer ik mezelf soms ook kan verliezen. Ik ontvang en hoor de juiste handreikingen en adviezen van een ziel met oneindig veel geduld en begrip. En al zijn ze niet altijd makkelijk, ik pak ze op en ga er mee aan de slag.  En zelfs als ik fouten maak is dat niet erg. Dan her-pak ik me en begin gewoon opnieuw, een ervaring rijker.

Ondanks dat ik weet dat dit “even” iets is waar ik ongelooflijk dankbaar voor ben, voel ik ook de pijn. De pijn van het los moeten laten. Het is niet dat ik niet wil of kan loslaten, want wat is dat IS….. Ik vraag me af waarom de dankbaarheid niet voldoende is om er geen pijn bij te hoeven voelen. Wat zit er achter de pijn? Die vraag stelde ik mezelf dus gisteren…….

Vandaag heb ik een dagje ME-TIME in de thermen. Gisteren heb ik in weer n spontane opwelling een uurtje snoezelen geboekt die oa bestond uit een gedeeltelijke body massage. En vandaag in de thermen terwijl ik dus voor t eerst in mijn leven een body  massage toelaat (het waarom daarvan is weer een ander verhaal) ervaar ik een deel van het antwoord op mijn vraag van gisteren. Het is de zachtheid!!!

Het is ook de zachtheid die ik zie en voel bij die ziel “voor even”. De Puzzelstukje nu zijn wel een soort herinneringen. Die zachte zuiverheid in die andere omgeving, waar ik niet alleen ben, niet alleen een IK, een ego, een mens in 3D. Waar we niet lopen en toch bewegen. In de zuiverheid van het licht gewoon ZIJN. En het was dus de zachte aanraking in de massage die dit stukje herinnering en antwoord in me los maakte. De zachtheid die ik zo enorm mis dat als ik hem voel, ervaar of herinner dat het gemis me PIJN doet! Een zachtheid die er misschien wel vaker is maar waar mijn afweergeschut maakt dat het me zelden bereikt.

Door de herbelevingen die onderdeel zijn van  mijn “overgang” weet ik dat de veroorzakers van dat afweergeschut me geen pijn meer bezorgen. Dat heb ik op een goeie manier  de juiste plek gegeven. Zonder in de gaten te hebben dat het daarmee dus niet klaar is. Ook IK verdien de zachtheid  in het NU zonder dat afweergeschut. Door de combi van meditatie en massage was mijn afweergeschut even misleid en weet ik nu dat er nog genoeg werk aan de winkel is. Gelukkig heb ik al een afspraak staan bij de juiste man daarvoor; Boy “mijn” praktijkondersteuner. Hoezo synchroniteit??? Hij heeft dan wel niet dat zilverblauwe randje maar het is de meest geschikte persoon die ik me maar voor kan stellen, en dat heb ik helemaal zelf mogen ervaren vorig jaar.

Wat een dagje ME-time me weer mocht brengen daar in de thermen is opnieuw verbazingwekkend. Met een hart vol van liefde voor al die zilverblauwe zielen, en dus ook voor mezelf leg ik zo mijn pen weer neer, naast het boekje waar ik vandaag ouderwets in heb zitten schrijven omdat je hier in de thermen volledig OFFline bent. Om zo met de trein weer naar huis te gaan en deze gedachtespinsels te digitaliseren op de tablet die ik net voor vertrek nog snel meegritste. Toeval???

Mijn sleutel van de deur

Ik zit vandaag niet op kantoor maar op mijn eigen werkplekje thuis aan tafel. Het is niet alleen de extreme hitte buiten die me thuis houd, maar ook de onrust en onbalans van de laatste dagen. De interne hitte doet nog een extra duit in t al veel te warme zakje en zware hoofdpijn plaagt me en maakt t werken moeilijk.  Mijn Koshi water windgong hangt net boven de ventilator en tingelt er heerlijk ontspannen op los. Na een uurtje of 2 besluit in de boel de boel te laten en sluit mijn werklaptop af. En omdat ik weet dat creatieve energy me altijd helpt bedenk ik wat ik vandaag wil doen. Mijn mozaïek is klaar dus ruimte voor nieuwe ideeën.

Ik sta vandaag op de 1e tegel van weer een heel nieuwe periode van de maya kalender, Witte tovenaar op 1. Een wandeling op het witte pad die 13 jaar in dat teken zal staan. Een pad waar ik mijn bijdrage aan mag gaan leveren vanuit mijn eigen wijsheid en kracht die ik vooral de afgelopen 13 jaar op het rode pad ontwikkeld heb lees ik. Ja dat kan niet anders dan over mijn spirituele ontwikkeling gaan weet ik. Ik hoef slechts de deur te openen naar het weten dat voorbij gaat aan denken, lees ik vervolgens. Ja….. dat is inmiddels deel van mijn eigen wijsheid en die deur is geopend!! Ik ontdekte namelijk dat ikzelf de sleutel was waarmee die deur gesloten leek. En niemand die me bij die open deur tegen zal houden. Ik wordt er verwelkomt door de meest zuivere energy die ik tot nu toe ervaren heb. JA!!! Daar kan ik over tekenen, en hmmmm ja de pastel past daar zeker heel mooi bij!! Aan de slag dus #grijnzzz

Water…..

Water is altijd wel al mijn “ding” geweest. Als ik rust zoek, zoek ik het water op, Of het nu op de fiets naar de Maas is of met de trein naar zee….. Maar het is ook niet voor niets dat ik zo graag naar thermen, wellness etc ga waar dan ook. Ik kan heerrrlijk ontspannen in water. En zo ontwikkelde ik bv geheel intuïtief mijn eigen watermeditatie die me niet alleen innerlijke rust bied maar ook verlichting van pijnklachten in nek en/of rug. Tja… krijg je als dat lijf een dagje ouder wordt he ???? Maar helaas kwam ik op de koop toe ook nog eens in een enorm versterkte overgangsfase met alle interne fysieke hitte  die daar bij hoort maar ook de verhitte euforische buien en de diepe dalen met het vagevuur. En je begrijpt het al…. Opnieuw is water een van mijn oplossingen. Ik vond een geweldige mix deze keer in alle manieren die bij me passen en aansluiten. En begon aan een nieuw creatief project, “Mijn watergolven” die voor verkoeling zorgen. Het toeval wil dat ik in dezelfde week een nieuwe sing &songwriter ontdekte via internet. Man man man… wat een inhoud, wat een licht, WAT een boodschap via teksten!!! The Wanderer. Ook Hij zorgde in de afgelopen week vele malen voor de healing die ik zo broodnodig had. En als ik aan mijn project werkte luisterde ik naar zijn muziek natuurlijk. Ik zeg “ZIJN”muziek….. maar eigenlijk is het HUN muziek, want die gitarist…… jeetje wat een licht verspreid die beste man, zo moooiiiii <3  Ik ga ze zekerrrrr weten ergens dit jaar ontmoeten en een warme en mooie HUG uitwisselen <3 Onderstaand de 2 nummers die op dit moment mijn rode draad zijn.

Dan nu naar de toelichting bij mijn project water….

De meermin, ME, als een vis in t water , met het gezicht naar de maan, want ze is een maanmeisje. Haar gezicht is een mini universum op zich, want in mij bevind zich ook een heel universum waar ik soms in vertoef en zwem. Het water brengt verkoeling zoals in de meditaties. Maar het water is ook in beweging en beweegt mee in de spiraal van het leven. De schuimkoppen op het water zijn mooi en intens en mogen er zijn. En al is de nacht nog zo donker , er is altijd het licht van maan en sterren.

Het werken aan dit project bracht me veel rust te midden van een woelige en onrustige week.
Het is mijn manier om me via de creatieve energy te kunnen uiten, beeld te geven aan wat ik voel en ervaar. Symbolisch.

Het voegen is letterlijk en figuurlijk weer het samenvoegen van wat er afgelopen week zo voorbij kwam, de diepte punten, de hoogtepunten, de oplossingen. En het kan geen toeval zijn dat het vandaag de dag buiten de tijd is. Morgen begint een heel nieuw zonnejaar van 13 manen. Een wit pad deze ronde, Een nieuw begin!! Hopelijk ook voor mij nu de laatste acupunctuur behandeling  voor NU in ieder geval me de balans weer bracht.

The Wanderer – These Waters

In these Waters

I’ll live, i’ll love and i’ll taste

The Sun has risen

And i’ll take one breath a day

In these Waters

I’ll try, i’ll feel and i’ll face

An Angel has fallen

To turn scars into Grace

 

I’m safe in these Waters

I drift and i flow

Accepting the Darkness

I’ve learned to let go

When nothing makes everything

And everything makes sence

I am making amends

In these Waters i roam

 

In these Waters

I’ll cry, i’ll grow and i’ll change

The Wind is howling

A flood is on its way

In these Waters

I’ll fear, i’ll fight and i’ll wait

The blind will see

The dead will hear my name

 

In these Waters

I’ll die, i’ll rise and i’ll grieve

In these Waters

I will return back to Me

 

The Wanderer – We’re all going home

I will seek and I will find

While i’ll try to keep a steady mind

I will follow all the signs

This healing takes time

I will find my way back home

 

We’re all going home

Listen to the beat of your heart when you don’t know where to go

We’re all going home

Listen to the song that’s playing on your own souls radio

 

Change will come, change will go

I’m on the right track but a different road

I’m gonna go where the wind blows

Till the end, till my heart knows

Till I find the place called home

 

And what I need, I never lost

While I’ll keep my fingers crossed

What I want is what I’ve got

What is true and what is not

I know i’m not alone

 

We’re all going home

Listen to the beat of your heart when you don’t know where to go

We’re all going home

Listen to the song that’s playing on your own souls radio

The Wanderer

 

www.thewanderermusic.com

Artist: https://open.spotify.com/artist/12j1w2RmtWd81xSKRpxhXK