Corona avonturen 21 april

Ik zie de toekomst weer glimlachend tegemoet!

En ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat dat met enige regelmaat niet alleen een glim- maar ook een schater-lach zal zijn #grijnzzz

Het was voor het eerst sinds enige tijd dat ik weer eens in de armen van een man lag. Een man waar ik op speciaal verzoek naar toe mocht zelfs. En hij had de ruimte om dat zelf VANDAAG nog te doen. En zo kwam het dat ik vandaag al in zijn ogen keek en uit de kleren ging. Een mooie man ook nog!!! Een stuk jonger dan ik, maar ik moet zeggen met een heleboel ervaring. Het is maar goed dat we alleen in het gebouw waren want ik kon toch echt af en toe een kreun niet onderdrukken. Ook zijn soort humor toverde steeds weer een lach op mijn gezicht. Een beetje pijn is fijn…. jajaja Maar ook zijn adviezen waren bijzonderrrr, ” sluit je ogen maar dan kun je het beter voelen” …. was er zo een bijvoorbeeld. De meest bizarre standjes kwamen voorbij en gebruikte hij het bed wel op heeeeel bijzondere manieren ook. Zijn armen beschermend om me heen om te zorgen dat ik niet zou vallen. En wat in het begin toch echt wel heeeel spannend voor me was, daar kon ik voluit mee lachen in de herhaling. Hij gaf me op een briefje dat ik er thuis nog van na kon genieten en liet me zien HOE. We spraken af elkaar donderdag weer te zien en het nog eens dunnetjes over te doen 😉 Je begrijpt dat zijn naam nu in mijn agenda staat!! En bij mijn vertrek verzekerde hij me nog ” ik ga je mailen”.

Een ervaring rijker en met prachtige beloftes keerde ik huiswaarts met dus een brede glimlach op mijn gezicht en een opborrelde schaterlach bij wat zou volgen nog!! Ja….

Wat zou volgen bedacht ik op de fiets, was het schrijven van deze blog…..

Want nu wil je als lezer natuurlijk graag weten waar en bij wie ik was en hoe ik aan zo’n bijzondere afspraak wist te komen op een corona-dinsdag!!! En ja DAT begrijp ik!! Ik zou het ZELFS begrijpen als je me benijd om de kans die IK kreeg en jij niet!!!!

Het begon allemaal met een Videocall met een lieve jonge dame die precies wist wat ik nodig had en zei; “dat ik ik voor je regelen!!! En al snel terug kwam met de boodschap dat ze iemand gevonden had die vanmiddag al aandacht aan me kon besteden op gewenste en noodzakelijke manieren!!

OK…. even alle gekheid op een stokje…. en de dubbelzinnigheid de nek om draaien #grijnzzz Die lieve jonge dame was mijn fysio die aangaf dat het krachtsverlies vanuit mijn nek en schouder nu ECHT te lang duurde en ik daarmee onder de regeling viel voor clienten met blijvende klachten als er niet NU iets gedaan zou worden. En dus kon ik vanmiddag nog terecht bij een mcKenzie therapeut. Leuke kerel die met humor de pijnlijke behandelingen wist toe te passen. De knijpkracht meting aan het begin en halverwege lieten geen verbetering zien, maar toen ik wegging was er overduidelijk spraken van een verschil. En de soms eeuwigdurend lijkende hoofdpijn was ook weg dank zij een langdurige intensieve nekmassage. Het kraken was doodeng maar ook dat verliep goed en met resultaat dus!!! Oefeningen op dat briefje mee naar huis en een herhaling van de behandeling op donderdag.

Het leven is 1 groot avontuur!!! Zelfs in Coronatijden!!! En met het uitzicht op herstel glimlach ik blij en opgelucht. De schaterlach hoort bij jou gedachten en reactie tijdens het lezen van de eerste helft van deze blog. Want zeg nou eerlijk…. je dacht VAST niet aan een omschrijving van een fysiobehandeling hè!! 😉

Het is LENTE!!!

En dat zag ik al op de allerlaatste dag van de astronomische winter deze week, 19 Maart, toen ik fotootjes nam tijdens een korte wandeling achter mijn huisje op het Joepiepedje.

We hebben allemaal een zware week achter de rug denk ik zo en zijn beland in het weekend waar we normaal toch zeker onze rust zoeken en leuke dingen doen om een werkweek te bekronen. En ja hoe anders is dat NU he.  Corono komt ook voor mij HEEL dicht bij nu er mensen zijn die ik ken die ziek zijn. Mensen die ik in mijn hart gesloten heb en zekerrr nog niet klaar ben die los te moeten laten. Dus richt ik me op de positieve dingen des levens. Juist ook nu zoek ik de mooie dingen om een werkweek te bekronen. Mijn dag start zo mooi als maar kan zijn met een lach, een grap en een grol. De zon is dan pas net op en lachend werk ik met vers gezette koffie verder aan mijn kaart voor Alex en Dolen 1. Mijn dag begint met de reis van Roy door IJsland, met zijn geliefde. Terwijl ik teken denk ik aan het boek wat ik las, maar ook aan de aanvullende verhalen die Alex me over Roy vertelde. De spirituele momentjes, de pikant erotische uurtjes, en de avontuurlijke dagen die ze daar samen op die rondreis beleefden. En ik stop het energetisch allemaal in mijn tekenen.

Maar de dag belooft nog VEEL meer aan mooie en spannende dingen!!! Ik ga even naar de supermarkt en verzamel dat wat noodzakelijk is voor vandaag terwijl ik netjes mijn cirkel van 1,5 meter probeer te handhaven. Ik fiets naar huis met nieuwe verse koffiebonen en aardbeien. Want JAAAAA dat is ff heeeeel belangrijk nu, haha. Ik heb namelijk een date die geheel aan de Corona eisen voldoet <3 Zoals de meeste 1e dates betekend dat dus koffie en kijken of er ook een klik is in Real Life. En dat gaan we vandaag dus ook doen. Wandelen over t joepiepedje en koffie op een van de vele bankjes, haha, jaja want we gaan die cirkel ook dan handhaven hoor. Dus aardbeien mee ipv een koekje bij de koffie en elkaar de oren van t hoofd vragen wellicht…… ( En dat was achteraf gezien idd wat we deden en hadden een superrr gezellige paar uurtjes ) En ook dat zorgt voor de juiste balans op deze mooie zaterdag.

De rest van deze mooie zaterdag besteed ik weer aan lezen en tekenen met op de achtergrond muziek waar ik blij van wordt en de herinnering aan de keren dat ik ze al live kon horen en zien in this life. Met een warm en dankbaar gevoel denk ik aan die 3 mooie mensen  die samen The Wanderer zijn. Joost, Victor en Nikos, Dank jullie wel om wie jullie zijn en wat jullie over brengen. Ik hoop jullie snel na het Corona gebeuren weer ergens te treffen en een healthy knuffel te kunnen delen.

Aan alle mensen die ik in mijn hart gesloten heb, en ook alle anderen natuurlijk kan ik alleen maar zeggen,  <3 Stay Safe, Stay Healthy <3 En geniet van je weekend!!

Lente

1-3-2020

Deze meteorologische lente heeft wel een bijzonder mooie, intense, lieve en warme start gemaakt.  Ik ga er niet in detail over uitweiden maar het is weer een mega stap gezet op het pad wat ik bewandel. Dat levenspad wat zich al kronkelend door de lagen van het leven aan me ontvouwd. Dat pad wat ik steeds vaker vol van zelfvertrouwen durf te bewandelen. Dat pad wat steeds vaker ook allerlei bijzonder mooie verrassingen voor me in petto heeft. Dat pad wat me uitdaagt mijn grenzen te verleggen. Dat pad wat me zoveel moois van dit leven laat zien en ervaren, als ik er maar open voor durf te staan.

Soms is dat pad geplaveid met klinkers, om al hinkelend en spelend van 1 naar 2 naar 3 te springen. Mijn rechterknie gebogen, mijn kin een ietsje opgeheven, een hinkelliedje rolt over mijn lippen de wijde wereld in. Al spelend ga ik over dat stukje pad, samen met dat kind in mij.

Soms ook is dat pad verscholen onder een dikke laag modder. Waar ik met laarzen moedig mijn stappen zet. In de stromende regen als het moet, gewoon met een flinke portie moed om DOOR te gaan!!!! Mijn laars soms even vastgezogen in de plakkende laag van modder en klei, in een poging mij staande te houden en me het voortgaan te ontnemen. Koppig dit keer mijn kin ietsje geheven want opgeven staat niet in mijn woordenboek.

En soms is dat pad een fris groene strook van gras, waar vogels in een duikvlucht me even komen begroeten, waar vlinders voor een moment landen op mijn schouder en geheimen in mijn oren fluisteren. Geheimen alleen van mij of geheimen om te delen met degenen die even met me mee wandelt op dat mooie groene lente pad.. Waar witte wolkjes mijn uitzicht bepalen en de wind zacht blazend mijn huid streelt. Waar de zon mijn gezicht weet te verwarmen en de blos op mijn wangen nog weet te versterken en ik met mijn kin iets geheven geniet van iedere stap die ik zetten mag. Dan dwarrelt een veertje van zo’n vliegende vriend voor mijn voeten in het zachte groene gras, Een veertje om op te rapen en te weten dat ik niet alleen ben maar mijn immer aanwezig gids met me mee wandelt in die andere dimensie. Een goedkeurende knik vanuit die andere dimensie…. Ja E’Anna…. Zet de volgende stap maar weer…. Een traan rolt vanuit mijn ooghoek over mijn wang en valt zoutig op mijn lippen. Nee, geen traan van verdriet deze keer maar van innige dankbaarheid , dat ik mag ZIJN.

Lente in al zijn beloftes…… om intens van te gaan genieten met ME, MYself & I en die ander die mijn pad voor even gevonden heeft. Wees welkom en wandel met me mee <3 Wat is er nu mooier dan samen van het leven te kunnen houden en er van te kunnen genieten!!

02022020 The Wanderer

I had a blissful weekend. And because I was talking, reading, writing AND thinking in English almost the entire weekend I will write this blog in English also.

Not so long ago I found myself an online dating site, Ourtime. Maybe you already read about that in one of my earlier blogs. After meeting someone special there with a very nice smile I put my account on hold and we started chatting… in English because he is not Dutch by birth. Just living and working here. Reading and writing to him started me also thinking in English, haha. I made him a special hash tack because he makes me smile a lot #smile. Shopping and chatting the whole Saturday made it a great start of this new month. Today, Sunday the second promised only being even more blissful than that first day because of a few important reasons. Not only it’s a palindrome date with special meaning, it is also the day I was going to meet The Wanderer again. My birthday present for myself 🙂 Looking forward to this since the last moment i saw them. Uhhmm that’s less than 4 weeks ago, hahaha #grijnzzz These guys meaning a lot to me, something like to the moon & back ♡

Listen for yourself and you will feel and understand yourself.

So on my way to Amersfoort again 2 special things happened to me!! While APPing with my Ourtime guy my oldest sister appt me telling me she was on her way home again after her visit with our brother. And you don’t believe!!!! We were in the same train at the same time!!!! So we could have a short talk and hug. Loved it!!♡ Still wondering about that wonderful moment a guy with enormous suitcase got in the train. So i moved over one seat to give him the space he needed for himself and his suitcase. We got talking and he told me about his study time in Eindhoven as a designer engineer. Designing smarter things for our future in relation to milieu and surroundings. He told me he was going home to India this Sunday. So loooong trip ahead for him. Meeting him and having that talk was another little star in my blissful weekend and the reason me writing this blog today in English. I gave him my blog-url and yes he can translate it by himself… but i think it’s also fun doing it in English today. Especially me thinking in English now the entire weekend ♡ If my sister hadn’t been on the same train with her dog , i would never have met this special young man doing such a great job creating a better future for all of us by designing smarter things…..

I had a blast at the concert in the yoga school with The Wanderer and his music brothers Joost and Victor. Nikos again got me in tears with the song “we’re all going home”. This time because of the deeply felt gratitude and knowing now my “home ” is inside myself. I can live life for the fullest being just ME. Maybe it’s because of the energy in the yoga school and us sitting or lying on yoga mats, but i never before saw such beautiful and intense performance and not alone from music but from energy and their aura’s. Acting and reacting on each other in such beautiful and special way, like small universes around them. Those beautiful and special people sharing all that with us, their audience. Never ever before I felt such intense energy exchange and flowing of the golden energy sparkles from Nikos coming from his halo and spreading like a fountain. Telling his story’s in the healing songs. And i am sooooo great full I could be part of that today. If there could be a way to film what happened before my eyes, al 3 of them 😉 , it would become an oscar worthy movie. I am so happy he will be part of my book and story to tell (which I am writing now… this year). The fact that I was in connection with my English spirit soooo much this weekend was also the reason that songs texts came in deeper. Words finding their way to my soul.

Now I am on my way home in so many ways….. writing my weekends story and hoping that story will be finished with a chat again … and ending this beautiful day and weekend with a special #smile.

Ozze Huub…….

Als teamondersteuner bij Proteion Thuiszorg bevind ik me als Nederlands sprekende collega in een smeltkroes aan dialecten. Want bij Proteion is het heeeeel gewoon dat er in iedere regio dialect gesproken wordt, om ook zo zo dicht mogelijk bij onze cliënten te staan. De afdeling waar ik voor sta is enigszins anders dan al die anderen….. Wij hebben geen verpleegkundige en verzorgende die gezamenlijk een wijk of regio verzorgen. Wij zijn van Thuisbegeleiding en we helpen mensen zo lang mogelijk in hun eigen thuissituatie te kunnen blijven wonen met de hulp die daarvoor nodig is IN hun thuissituatie. Of dat nu een multi-problem gezin is waar opvoedondersteuning nodig is, een dementerende oudere , of iemand met een psychiatrische problematiek…. We zijn van alle markten thuis zeg maar en komen bij de mensen van onder Roermond tot net onder Nijmegen. Je kunt je misschien voorstellen hoe groot de verschillen in dialect dus zijn bij ons als thuisbegeleiding. Tja, en IK ben dus van kantoor en probeer alles in het werk te stellen zodat de dames en heer hun werk zo goed mogelijk kunnen doen bij al die mensen thuis. Een soort spin in het web dus zeg maar, een TEAMondersteuner…. En de ene keer probeer ik het zuidelijke Limburgse taaltje te verstaan, de andere keer het Venlo’s en dan weer het dialect bij Nijmegen wat een zweem heeft van het Brabantse maar ook van het Gelderlandse van net boven de rivieren.

Ik heb dus zoals velen van jullie meegelezen hebben best een moeilijk jaar achter de rug waarin veel gebeurd is en waarin ik ook grote stappen heb gezet met alle hulp die ik daarbij kreeg van bijzondere mensen. Mijn “helden” zoals ik ze graag met een knipoog en stiekem heeel serieus dus ook noem!! Een van die mega stappen die ik zette was het overwinnen van een angst. En het was Coach Huub die me daar enorm goed bij geholpen heeft.  Huub kent niet alleen DAT stukje van mijn verhaal maar ook andere stukjes die veel betekend hebben in wie ik geworden ben. En nu ik weer redelijk stabiel met 2 benen op de grond in het leven sta kijk ik daar dankbaar op terug, want JA, het heeft me gemaakt tot wie ik NU ben, en ik kan zeggen dat ik trots ben op mezelf.

Recent vertelde ik aan een collega nog iets over oa die angst en dat de coaching erbij zo fijn was geweest van onze Huub. OZZE Huub werd er vervolgens verbaasd gevraagd!!?? . Jazekerrrrrr OZZE Huub herhaald ik haar dialect om vooral goed te onderstrepen dat ze de juiste man voor ogen had. Coach Huub is namelijk ook mijn zeerrrr gewaardeerde collega ICTer waarmee ik kan lezen en schrijven , en als t zou moeten ZELFS programmeren hoor!! #grijnzzz

Je zult het misschien bijna niet geloven , maar deze veelzijdige man is dus OOK nog een Sing&Song Writer en zingt in het, ja……. Dialect dus!!!!! Wansums in dit geval , hahaha En ozze Huub zingt ok nog us hiel moi!!! Dus toen er vandaag op faceboek weer iets nieuws van hem langs kwam heb ik heel geconcentreerd zitten luisteren, want Tja…. Wanssums is nou niet net mn tweede taal hoor En dat maakte meteen ook dat het nummer heeeeeel diep binnen kwam en een tere snaar raakte. Een die mijn waterlanders dan ook vrijwel direct wist te vinden toen hij eenmaal met zijn gezongen tekst begon…… Alsof hij over MIJ zong….. ja…..  De Zingende Coach Huub, ozze Huub!!

Dank je wel Huub…… Miene Huub!! Dat stukken van jou pad  soms zo dichts langs mijn pad lopen zodat we de handen kunnen uitsteken om elkaar te helpen.