Balans in December

Al anderhalve week worstel ik met mijn balans. En nee dat is deze keer zeker niet alleen bedoeld vanuit de spirituele insteek. Door een verkoudheid is het een ontstoken evenwichtsorgaan wat me plaagt. De eerste 3 dagen werd ik echt misselijk bij iedere beweging. Hoe langzaam en voorzichtig ik dat ook deed. Werken was geen optie. Hmmmm eigenlijk was niets een optie… hahahah zelf op bed leek het alsof ik op volle zee ronddobberde. Ach ja, ik dacht maar alvast vooruit aan onze cruise van Oktober 2019 en hield mezelf letterlijk op de been met wat reispilletjes en goeie moed en vertrouwen.
Ik merkte hoe treinreisjes me zwaar vielen maar tegelijk het ontspannen een weekendje vrij me enorm goed deed!!! Ik genoot van markt, bankhangen en creatief bezig zijn en voelde me een hele piet. Dus ik besloot de maandag dat ik wel wat thuiswerk kon doen. Toen ontdekte ik hoe zwaar het beeldscherm werk me viel en hoe ik helaas niet over de kwaliteiten beschik van het blind typen bv.  Ik koos voor mezelf en verlengde mijn officiële ziektedagen ( al viel me dat wel zwaar ☹ mijn collega’s te laten zitten). Verdeeld over de dagen wist ik wat werk af te krijgen en ik was tevreden met mijn tussenoplossingen. Het was misschien niet wat ik graag zou willen maarrrrrr er was in ieder geval een soort van balans. Het weekend liet ik de verplichtingen van werken  los en genoot ik van een wandeling door Arnhem stad op zoek naar fijne pastelkrijtjes, en heeeel veeel niets doen en huiselijke karweitjes. En de zondagmiddag kroop ik weer even lekker in mijn nieuw gevonden krijtjes en verloor mezelf in mijn 11-11-11 poort op papier door alle dimensies heen.

En morgen begint er weer een nieuwe werkweek!! Dagje Sara op bezoek om lekker samen te spelen met het nieuwe keukentje en alvast een uurtje werken op de laptop om de maandelijkse verplichtingen van het fiatteren voor te bereiden. En ik heb een trucje gevonden!!! Om het gemis aan blind typen op te vangen heb ik een vervanger gevonden die de noodzaak van steeds wisselen van scherm naar toetsenboord geheel onbelangrijk maakt!!! Niet blind typen, maar blindelings typen !! Whahahha. Gewoon alleen naar je vingers kijken en alle woorden typen zonder naar het scherm te kijekn dus!! En natuurlijk heeeel benieuwd tijdens dat typen hoeveel fouten er dan vervolgens aan het einde instaan he!!. Je begrijpt dat ik misschien daardoor hier en daar een paar mooie taalflaters sla!!!  En zo ontdekte ik dus ook het grote voordeel van een hometrainer. Haha. Hoe hard je ook trapt…… de wereld staat gewoon lekker stil!!!!

December is begonnen!! Met een grap en een grol, met de gebruikelijke weekend lol!!
De laatste maand van 2018. En ik kan alleen maar zeggen dat ik dit jaar enorm veel heb losgelaten!!! En dat dus nu het loslaten van andermans verwachtingen me ietsje lichter valt. Iets minder streng zijn voor mezelf dus ook. Ik ga geen goeie voornemens bedenken voor 2019. Ik wil alleen in dankbaarheid terugkijken op 2018 eb alles wat 2019 me te bieden heeft is welkom!! Maar eerst……. December here we are <3 laten we er een mooie maand van maken samen.

Volle maan 23-11-2018

Vanochtend, om 06.39 uur was het volle maan. Deze maan leert je om anders om te gaan met je onderbewustzijn. Je onderbewustzijn gaat over emoties, rauwe instincten, je buikgevoel. Stroming.

Ik heb uit het vrouwenorakel van Modron kaart 7 erbij gepakt die precies bedoeld is voor de dag ( en nacht) van vandaag. De weg van de kansen, Getijde- Overgave. Ik voel heel duidelijk hoe deze aansluit bij mijn huidige IK in het NU . Ik heb vandaag idd heel sterk het gevoel van dat vallen in het zwarte gat. Dit wordt versterkt door een ontsteking van mijn evenwichtsorgaan. Ben wat wankel en zoek mijn balans in alles en in al mijn lagen. Ik verwende mijn innerlijke ik dus met een heerlijk aardperen soepje ( uit eigen tuin). Een weekend geheel voor mijzelf staat voor de deur, met zaterdag eerst een dagje bijkletsen en bankhangen met een bijzondere vriendin en daarna zondag een creatieve workshop met Pastels waar ik in beeld wil brengen wat ik recent in het 11-11-11 portaal ervaren heb. Heel dicht bij mijn kern en IK dus los van alle maatschappelijke overtuigingen. En dan ben ik er na het weekend wel weer als mantelzorger, oma, mama, partner, collega etc etc

Droomvragen

In een maan community waar ik sinds kort onderdeel ben kwam een bijzondere vraag aan bod die ik ook graag hier met jullie als lezer wil delen. Samen met mijn gedachtespinsels dus die er op volgden.
De vraag:
Het is vandaag wassende maan. Om 15.54 uur precies. Dit is het moment waarop de groeikracht in jezelf groot is. Stel je eens voor hoe alles wat je in je hoofd bedenkt gaat lukken. Maak je dromen groot. Durf ze daarna nog groter te maken. Je wereld wordt groots als je groots durft te denken! En… als je het leuk vindt, vertel eens wat jij graag in je leven wilt laten lukken. Ik ben nieuwsgierig naar je! Lieve groet, “de beheerder van die maan-groep”

Mijn antwoord en gedachtespinsels:
Wat een moeilijke vraag!!! Ik liet hem dus even op me inwerken en probeerde diep van binnen te voelen wat mijn antwoord zou kunnen zijn. En het eerste wat ik me realiseerde dat het antwoord op deze vraag voor mij op de verschillende momenten heeeeeel anders zou kunnen zijn.
Hoe dat komt??
Mijn leven en ik als mens is niet alleen aan de maan verbonden maar ook aan de Maya kalender en de energy die daar bij hoort. Dat verklaart dan ook ( voor mij) meteen waarom mijn leven in golven verloopt. En het is maar net hoe goed het surfen op die golven me af gaat en of ik wind mee of tegen heb op die golf of zelfs even van mijn surfboard ben afgedonderd omdat er een les te leren was. En het is niet dat ik dat dan meteen als falen zou zien hoor. Maar ik weet zeker dat mijn dromen er dan anders uit zien als dat ik me hemels goed voel boven op de top van een golf die als vanzelf lijkt te gaan.
Op dit moment zit ik op de top van zo’n golf denk ik en leef mijn dromen dus als het waren in zijn totaliteit. Ik zou nu niet eens kunnen bedenken wat er nog meer, groter of bijzonderder te dromen kan zijn. Niet bij waken en niet bij slapen. En dat is niet omdat alles probleemloos van een leien dakje gaat hoor, want er zijn heus wel wat struggles hier en daar, maar die mogen er ZIJN.
Toch realiseer ik me dat als deze vraag me driekwart jaar geleden gesteld was ik heel wat dromen kon benoemen. Terwijl ik toen eigenlijk nauwelijks andere of meer struggles had dan op dit moment.
Mijn wereld is GROOTS, mijn wereld is het Universum  en ik mag haar leven en beleven. WAT een avontuur!!!

Dag buiten de tijd

25 juli
Dag buiten de tijd
Waar sta ik nu en waar wil ik naar toe is DE vraag die bij vandaag past, want dat is wat de Maya’s zich met name ook afvroegen op deze dag buiten de tijd. Een dag na het afsluiten van een Maya kalenderjaar en een dag voordat het nieuwe jaar begint.
Ik eet vandaag een eenpersoons paella . Alle restjes die er in verwerkt zitten staan symbool voor het afgelopen jaar. Ik voeg last minute nog wat recente ervaringen toe en neem dat tot me, soort van herkauw van wat was….. En ja het bekomt me prima, het merendeel was ook prima. Sommige dingen heb ik van geleerd. Anders gezegd, soms moet je de kruiden anders gebruiken zodat het je beter smaakt ???? De rode draad van afgelopen jaar was zeker het voor mezelf kiezen, en het voor mezelf zorgen. En ja…. Ik heb wel wat stappen gezet!!!! Ben trots op waar ik nu sta!!! En ik geniet van wie ik nu BEN. Ik heb heel recent nog ervaren hoe ik geraakt kan worden door mijn verleden en het toch ook weer los kan laten. Het mag er zijn want het maakt me tot wie ik nu BEN.
Waar wil ik naar toe????
Hahah het eerste wat in me opkomt bij die vraag is “naar ons USA avontuur!!!! Samen….. leven , genieten, ervaren vanuit hart en ziel. En ieder moment daarin voelen wat het hier en NU is en wat de bijzondere linkjes zijn naar wat ooit was door vele andere levens en dimensies. Op de toppen van intens genieten en ervaren, bewust en onbewust. En er dan over vertellen in mijn “verhaaltjes” en het zo delen met wie het maar wil lezen. Het woorden geven aan…. is voor mij het enige doel daarin. En zo ga ik weer nieuwe ankers slaan op plaatsen door tijd en dimensies heen zoals ik al vaker en eerder deed.
Maar natuurlijk is dit nieuwe Maya jaar pas net begonnen als we weer terug komen van ons USA avontuur. Ook daar hoort dan die vraag nog bij ”waar wil ik naar toe…” Ik laat het op me af komen en bewandel het pad stap voor stap. En op dat pad ligt eerst nog de maansverduistering van aankomende vrijdag waarin ik alvast de verbinding kan leggen met de Orion Map en ons USA avontuur, een 1e anker zeg maar ???? in een nieuw Maya jaar.

En ik kijk dus ook uit naar mijn “Orion- wandeling”; Betatakin- Canyon the Chelly- The 3 mesa’s, Wupatki, Walnut canyon, Homol’ovi . Wonderlijk hoe al deze plaatsen bijna als vanzelf op onze route samenvallen.

En terwijl ik zo aan het schrijven ben WEET ik ineens het antwoord op de vraag waar ik mee begon; “Waar sta ik nu en waar wil ik naar toe”….. Ik sta in mijn centrum en ik ga er een Universeel jaar van maken. Letterlijk en figuurlijk

Flashback

Vandaag op de fiets naar mijn werk. Heerlijk met een fris windje, een beetje minder warm dan de afgelopen dagen. En dus fiets ik met de wind door mijn haren en geniet van het vroege ochtend zonnetje wat in mijn ogen schijnt. Ik kom bij Castenray de bocht om en stop even met het trappen op de pedalen om schuin de bocht te kunnen nemen op het fietspad langs een aantal weides. In de 3e weide staan een aantal paarden. Ze staan er vaker, soms met 3, soms met 6. Vandaag is er een nieuweling. Een zwart wit gevlekt paard ligt lui in de hoek van de weide. Ik nader de weide en zie hoe de wind speelt door de manen en terwijl ik langs zoef zie ik hoe de manen golven in die wind, En door die golven wordt ik opgenomen….. Als in vertraging zie ik de lange wimpers over de oogleden glijden, een knipoog in vertraging. En terwijl ik deze details registreer glijd ik van de realiteit in het nu naar de herinnering uit een vorig leven.
Dit is niet nieuw voor me…… Ik heb al meerdere ervaringen met flashbacks en herbelevingen uit vorige levens. En ja…. Die paarden… dat is wel een ding hoor!!! IK, die in dit leven zo bang is voor paarden, en tegelijk ook zo onder de indruk van de klasse en grootsheid van dit prachtige dier.
Een andere herinnering en herbeleving met een paard in het toen op de fiets in het NU kun je hier lezen: http://www.eanna.info/23-augustus-2015-paard-fiets/

Maar voor nu verder met mijn verhaal van vandaag. Ik fiets dus daar langs die weide en in een split second zie ik mezelf in dat andere leven, rijdend op een paard, de wind door de manen en mijn lange haren. Door een vallei. Ik voel de vrijheid borrelen, en ik zie hoe ik ga staan en alleen met mijn knieën mezelf vastklem op de rug van mijn paard. Vanuit mijn buik welt een oerkreet omhoog en schalt mijn stem door de vallei. Mijn vrijheidskreet!! Met mijn kin omhoog en opgeheven armen omarm ik de weidsheid van al wat is. Ik omarm het Universum in al zijn grootsheid en ik voel hoe de energy me doorstroomd.
In dezelfde splitsecond ben ik weer in het hier en nu. Ik heb de weide gepasseerd, ik kijk om en zie hoe het zwart wit gevlekte paard op staat uit de liggende positie en zich schud, en als in antwoord hinnikt….. En alles in mij voelt het kippenvel….. WOW