Op Pad Met Keto

Misschien had je al gelezen dat ik een nieuw dieet volg… het Ketogeen.
Ik doe dat om meer de juiste balans te krijgen hormonaal in de overgang. Bijkomend voordeel is dus dat hier ook van afvalt. Het is een soort van vervolg na lowcarb en paleo. De rode draad is heel weinig koolhydraten en suikers en meer vetten en eiwitten. En misschien lees je ook vaker over mijn dagen op pad met fiets en trein. …. En vraag je jè af hoe ik dat dan doe met zo’n dieet, haha. En dan telt het niet mee als ik bij mijn vriendin eet die geheel Keto voor me kookt 
Op de foto dus mijn trein lunch/Diner. Komkommer en wortel met een humusdip, tomaatjes en mijn spinazie-ei wrapjes met zalm. Trein picknick dus !!!

Strand, zon, zee en plannen

Ik ben t Limburgse land weer even ontvlucht en geniet op mijn nieuw ontdekte plekje aan t strand van zon, zee en n zilt briesje. Met muziek in mijn oren kom ik weer helemaal tot rust en bij mezelf. Het was weer n mega intense week waarin weer vele stappen zijn gezet. En in de hervonden rust van het moment laat ik alle recente ontwikkelingen nog eens de revue passeren. De scheiding, de verhuizing jaja aftellen!! Nog 9 nachtjes slapen….. #grijnzzz Ik mijmer nog even na over dat verhaal van mijn zilverblauwe zielen dat verteld mag worden maar voorlopig niet in boekvorm hoeft. En terwijl ik lui en onderuitgezakt op mijn strandbank lig met het zonnetje warm in mijn rug en voor me de zee met aanrollen golven voel ik hoe mijn interne hitte die toch al ERG hoog is explosief stijgt. Opvliegers? Hormonen? Ik heb gisteren nog n acupunctuur behandeling gehad. Ik glimlach in stilte want ik weet natuurlijk heeeel goed waar die golf aan warmte vandaan komt die me even overspoelde. Want in t rijtje aan gedachte, mijmeringen en hersenspinsels kwam ook mijn verliefdheid voorbij. Ja… je leest t goed. Mijn verliefdheid…. Waar ik al maanden mee worstel dus en tegen vecht, van fase naar fase verschuif ik. Boosheid op mezelf dat ik t überhaupt voel en niet wil. Ontkenning, ik zoek naar logische andere verklaringen dat het geen verliefdheid is maar iets anders….. om vervolgens dat gevoel wat ik echt wel ken van “vroeger “ voorzichtig af te tasten, te onderzoeken en doorvoelen. Heel voorzichtig sta ik mezelf toe me onder te dompelen in dat gevoel zonder het gevoel te hebben dat ik er in verdrink. Ik voel de fladderende vlinders in mijn buik kietelen aan de randen van mijn hart ook. Mijn ziel vult zich met heel veel blauw en zilver…. Ja logisch….. en iedere dag accepteer ik n beetje meer dat dit hernieuwde gevoel er mag zijn. En nee ik HOEF er niets mee, maar het mag er zijn om in mezelf te omarmen. Het hoort bij mijn nieuwe levenspad en keuzes. Ik geniet er nu ook echt van als ik hem zie en gewoon aan kan kijken, geen neergeslagen ogen meer die zijn blik ontwijken. Gewoon te kunnen genieten van zijn mooie lach. En daar ook van nagenieten als ik er aan terugdenk zoals nu aan t strand. Ja…. Het mag er zijn en ja ik mag daar in stilte van genieten en tegelijk hoef ik er niets meer mee dan het gewoonweg te laten zijn……. Mijn dromen lopen daar weer een paar stappen op vooruit, Haha, maar OK , dat zijn slechts dromen hè. Ik deelde deze nieuwe ervaring met 2 van mijn soulsisters. Zonder te oordelen op welke manier dan ook mag het onderwerp op tafel en het helpt me er anders naar te kijken. De een maakt me een aantal haken en ogen duidelijk voor t geval ik mocht denken dat het tijd is om te stoppen met “er niets mee hoeven doen ” De anders weet me feilloos te vinden om ook het pubermeisje haar uitlaatklep te geven. En samen geeft dat dan toch weer n bijzonder soort balans. Ik weet dat ik het los moet laten…. Go with the flow, wat komt dat komt…. Maar pffffff dat is best moeilijk als je toch graag weet waar je af en aan bent hè!
Dus richt ik mijn aandacht maar weer op zaken die helder en duidelijk zijn, die ik onder controle heb ook. Mijn nieuwe woonplek! En ik zet op n rij wat ik mee wil nemen…. Mijn hobby spullen, laptop, keukenspullen en kleding. Ik bedenk wat ik nog nodig heb…. Miniwassertje, 2 pits kookstel, ja laat ik daar dan maar inductie voor gaan kiezen! En kastruime in de voortent, van die kunststof balkon of tuinkasten misschien? Oja en mn eigen tuinstoel van thuis….. Thuis…… tja wat is eigenlijk “Thuis” hè. … Ik ga er mijn thuis van maken! Met bv mijn windgong en mijn tingelding. Met een selectie uit mijn schattenkastje ook; een Mariabeeld, een boeddha natuurlijk, een indiaan, edelstenen en kaarsjes ook en even kijken hoeveel ruimte dan overblijft. Misschien kan ik ook n sfeerdienblad maken bv…..voor op tafel.
Het is heerrrrlijk hoe ik weer even kon vluchten naar mijn strand en zee en Amsterdam. Even op adem komen bij n soulsister. Die vervolgens ook nog eens weer geheel Ketogeen voor ons kookt!
Voor nu zal ik er even afscheid van moeten gaan nemen, en mijn reislust beperken tot fietsafstanden. Maar zodra het weer kan……

Over zachtheid, en liefde en samen delen

Een soulsister deelde dit youtube filmpje met me. Voor haar bijzonder door de muziek erbij….. Mij raakte het tot in het diepst van mijn ziel…. Niet alleen de muziek, maar vooral de combinatie van wat hier beeld en geluid samen doet. Het raakt dat speciale stukje in mij wat op zoek is naar zachtheid en compassie, naar tederheid en lief zijn voor elkaar, de zoektocht naar meer…… Toch lijkt het nog een sluier van taboe te dragen want ik moest echt wel een paar keer nadenken over het delen van dit verhaal met beeld en geluid. Gek eigenlijk…. Want ik ben er van overtuigd dat velen dit mogen ervaren OF er naar verlangen…. Velen het kennen OF zouden willen kennen… Ik denk dat in heel veel intieme en veilige momenten dit HET onderwerp van gesprek is. Ik wil het gesprek wel aangaan….. 1 op 1 en kijken wat het me brengt.

Met hoofdletter G van bv Genieten

Dit hele afgelopen weekend stond in het thema hoofdletter G en was een aaneenschakeling van Genieten! En echt wel met n hoofdletter G hoor!
Deze Limburgse dame met haar zachte G ging op avontuur in het westen des lands. Na een treinreis van bijna 3 uur wachtte ik Geduldig in het bushokje op mijn hoogtepunt van de dag, of eigenlijk… zeg maar gerust het hoogtepunt van dit weekend! Mijn ontmoeting met Jelle ! Hoe Groots in de kleinheid en fijngevoeligheid van ieder moment. Met zijn prachtige lach die zijn licht van binnenuit deed stralen als hij over zijn passie sprak en ik zag dat het zijn aura deed oplichten en stralen. Zo genoten we van een overheerlijke lunch in restaurant Anders, geheel passend binnen mijn nieuwe eetstijl, ketogeen. Daarna wandelde we samen door de straatjes van Bodegraven…op weg naar de schrijversworkshop waar we ons voor opgegeven hadden. Maanden geleden al gaf ik me op voor deze schrijfworkshop bij Michelle. En ja dat was best gek eigenlijk want al schrijf ik graag ik was werkelijk niet van plan n boek te schrijven of uit te gaan geven. Gaandeweg ontdekte ik dat ik dat misschien toch verkeerd had en ik best wel n bijzonder verhaal te vertellen heb. Het verhaal over de zielen in mijn tempel, over zielsverwantschap. En mijn ontmoetingen van die zielen in dit leven hier en nu. De zilverblauwe zielen familie dus waar Jelle er 1 van is. En terwijl we zo samen voor t eerst in dit leven ergens naar onderweg zijn zie ik de tuinen en het water waar we al vaker samen liepen. En weet nog net mijn tranen van emotie weg te slikkende. Eenmaal op de schrijversworkshop krijgen we een schrijfopdracht en komen de tranen weer terug. Ik heb ze niet diep genoeg weggeslikt blijkbaar. Maar ik heb al gezien en ervaren dat n traan hier volkomen begrepen wordt. En ja…. jeetje. … dan is Jelle pas een van die zielen uit mijn verhaal……
Voldaan en Gelukkig neem ik aan het einde van de middag afscheid van Michelle, Geert en de andere workshop deelnemers maar ook met een warm gevuld hart dus van Jelle. Dank je wel mooi mens dat ik je ook in het hier en nu mocht ontmoeten en kennen. Je hebt n speciaal plekje in mijn hart en ziel.
Ik mijmer nog even na op weg naar Amsterdam waar ik de rest van het weekend me ga onderdompelen in die hoofdletter G. Gastronomie bv in de keuken van mijn vriendin Carolien. Alles geheel ketogeen, soja-gluten- en lacto-free. En zeg nou zelf als je die fotootjes zo ziet doet dat zeker niet onder voor de lunch die ik zaterdagmiddag had #Grijnzzz
Over de inhoud van onze avond en dagbesteding zal ik maar geen woorden vuil maken, die is Geheim, jaja, ook met hoofdletter G 😉 over Genot, Geliefde en G-spots, over Grenzeloos, Geluk en Groeien en over Gewoon en Goed Genoeg.

We’re all going home

Vandaag ging ik na mijn werk op kantoor nog even langs bij de plek die ik heel binnenkort mijn woonplekje mag noemen. Ik zou er nog even binnen gaan kijken in een chaletje. En terwijl de campingbeheerders nog even volop genoten van hun lunch ( jammie…. Verse aardbeitjes op brood ) nam ik plaats en ontstond er een mooi gesprek en verdere kennismaking. Ja…. Het is me inmiddels wel duidelijk… HIER moet ik gewoon even een stukje van mijn leven ZIJN!! WAT een overeenkomsten zeg!!! En ook hier loopt autisme als een rode draad door het verhaal. Goh…..
Maar er was meerrrrrr…… Al toen ik hun website en Facebook bekeek viel het me op wat een gezellige activiteiten ze organiseren, met name ook voor de 10- kids. Maar ook hun thema feesten en de saamhorigheid van die kleine gemeenschap daar raakte me….. Ik had het wel al in de sfeer geproefd vorige week, en de foto’s en verhalen op internet versterkten dat dus ook zekerrrr wel, maar na vandaag staat t als een paal boven water. Ik MOET daar dus gewoon even ZIJN.

Na dat mooie gesprek wandelde ik met Bea de camping op om een blik te werpen IN het chaletje. Ja…. Echt superrr mooi en zoals ik verwacht en gedacht had ook!!! Fijn om dat even bevestigd te krijgen voor mezelf. JA, hier wilde ik heel graag tijdelijk wel wonen!! Terwijl we terug liepen noemde ze terloops dat ze ook een caravan in de verhuur hadden. En ik zei, ach ja… natuurlijk!! Dat heb ik immers gisterenavond gezien op de website en had me voorgenomen daar naar te vragen!!! Maar he… dat was weer ff vergeten, goed dus dat je het nu noemt. Ja, die wilde ik ook wel even zien natuurlijk!!

En ja…. Ik was al verliefd op dat kleine chaletje… maar he!!! Die caravan… JAAAA dat is pas ECHT een mooie tijdelijke plek voor me!!! Het enige dingetje wat daar nog op wat losse schroeven stond was de aansluiting van het gas voor de verwarming. Want om de winter daar goed door te komen was flesgas niet echt een goeie optie. En het was nog niet helemaal zeker of deze gasaansluiting nog voor de winter haalbaar was….. OEFFFF. En dus deed ik een schietgebedje naar “boven” vandaag of ze daar niet ff de helpende hand uit willen steken, haha

En zoals stukjes uit de tekst van mijn reddingsboei liedje , “we’re all going home” van The Wanderer

I’ll keep my fingers crossed

 

We’re all going home

Listen to the beat of your heart when you don’t know where to go

We’re all going home

Listen to the song that’s playing on your own souls radio

 

Change will come, change will go

I’m on the right track but a different road

I’m gonna go where the wind blows

Till the end, till my heart knows

Till I find the place called home

 

And what I need, I never lost

While I’ll keep my fingers crossed

What I want is what I’ve got

What is true and what is not

I know i’m not alone

 

We’re all going home

Listen to the beat of your heart when you don’t know where to go

We’re all going home

Listen to the song that’s playing on your own souls radio

The Wanderer

 

www.thewanderermusic.com