Ik huil

Ik huil

Ik huil mijn tranen van verdriet

Ik huil mijn tranen van puur geluk

Ik schiet van up naar down

Van het ene uiterste naar het andere

De sterren verlichten mijn pad

Terwijl ik me dus als een komeet steeds verder verplaats

En onderweg de intense emoties meeneem

Meeneem in mijn hart en ziel

Ik lijd… ik geniet…. Ik BEN

Mijn ZIJN zoekt haar balans

En ondanks alle pieken en dalen

Geniet ik ook van DEZE reis

Loslaten

Mijn dagen staan soms wel erg duidelijk in het teken van Thema’s
Vandaag hangt in rood en dikgedrukt het thema loslaten in de lucht.
En ja loslaten, afscheid nemen zijn hele normale menselijke thema’s.
De berichten maar zeker ook de inzichten stapelen zich in rap tempo tot een enorme stapel die boven me uit torent. Ik zit al erg vroeg op mijn stalen ros vandaag om richting kantoor de gaan. Veeeel te vroeg eigenlijk. Maar dat is niet erg. De 13 kilometer had van mij vandaag ook 130 kilometer mogen zijn. Ik wil het verdriet, de onmacht en de boosheid op mezelf er uit fietsen. En dus maak ik er een flinke omweg van vanmorgen. Zoals altijd met muziek in mijn oren raakt ook nu weer dat wat nodig is uit teksten mijn ziel. En roepen strofen grote levensvragen op om over na te denken. Het is stil op de weg en het wordt nog stiller naarmate ik de kortste weg naar kantoor verlaat. De lach die me zo overspoelde de afgelopen dagen is even verdwenen en de tranen biggelen over mijn wangen. Die klote hormonen ook, dat past niet bij wat mijn thema nu ongevraagd over me uitstort. Ik luister naar een nummer van Nahko; Pueo “If we’re all one then why are we all divided” En dat raakt de kern van mijn verdriet in het thema van vandaag. Het nummer gaat verder, ik trap mijn trappers rond. En terwijl Nahko zingt over een witte uil die een boodschap brengt zie ik een enorm valk op minder dan 2 meter. Ik stop en kijk in zijn kraaloogjes. Hij vliegt niet weg maar kijkt me terug aan. Zo staan we een paar minuten voor hij langzaam met zijn vleugels begint te klapperen, voor een moment mijn richting in vliegt en dan het weidse van de hemel opzoekt.

Mijn tranen neemt hij met zich mee, ze zijn weg. Benieuwd welke boodschap volgens google daarmee gebracht kan zijn. Ik besluit dat het tijd is om naar kantoor te gaan. Even verderop staan 3 wegwerkers op het fietspad die me al van verre toezwaaien dat ik om ze heen moet fietsen, haha, ja logisch!!!! Op gehoor afstand roept de eerste goeie morgen, en noemt de tweede me jonge dame. Je begrijpt dat ik mijn lach daarmee hervind #grijnzzz

Ja….. loslaten gaat gepaard met een lach en een traan, en dat is OK

Een kaarsje

Mijn dochter Daphne klopte vanmorgen bij me aan. Het is een spannende dag voor je vandaag mam, ik weet het zei ze….. dus brand vandaag maar eens een kaarsje voor jezelf!! Wow dat kwam binnen!!!!

Daphne is de dochter die ik 34 jaar geleden leerde kennen toen ze geboren werd en ons diezelfde dag ook weer moest verlaten. Daphne die ik op zeldzame momenten alleen in vuur steeds weer mag ontmoeten.
Dank je wel Daphne voor je advies!!! Wat zul je vandaag dicht bij me zijn. Ik brand vandaag een kaarsje voor MEZELF

Handen

Ik zit op mijn plekkie en kijk naar mijn handen…… ja…. Ze worden oud!!!…. uh neee… ze zijn niet OUD, ze zijn op LEEFTIJD

Haha, ze zijn gebruind door de zon, vol van rimpels, maar ook die mooie soort van gouden gloed ligt er over. Met inimini kleine lichtgevende vlekjes dus die van goud lijken naast het door de zon roodbruine gekleurde. Handen die nog van alles aan pakken, vasthouden en weten te koesteren!!!

Handen die vandaag nog andere handen ontmoette, een moment en nog dat extra moment…. Met allerlei gedachten, emoties, hoop, wanhoop en wensen.

Handen die zouden willen omarmen, koesteren en zoveel meer, maar die soms blijven hangen in het luchtledige van wat niet IS

Het MENS-ZIJN spel

De afgelopen nacht had ik een diepgaand gesprek met een bijzondere soulsister. Ik zat zo enorm in de knoop in mijn centrum dat ik haar om hulp vroeg.  Ze hielp me herinneren dat alles in dit leven en deze wereld eigenlijk simpelweg terug te brengen is naar je eigen IK. En dat je de wereld dus ook alleen maar hoeft te beleven vanuit dat IK, en niet meer dan dat.  Ze noemde het “het MENS-ZIJN spel”. En dat vind ik werkelijk een prachtige benaming Ze hielp me herinneren dat ik in de bubbel van mijn eigen beleven mag genieten van welke gedachte dan ook die langs komt. Dat daar altijd sterke armen zullen zijn die me koesteren en waar ik me veilig kan voelen. En  dat ik in mijn eigen bubbel die energy zo intens mag voelen als maar mogelijk is alsof het even de enige realiteit is.
Het is prima als ik me soms TE kwetsbaar, klein, gevoelig en TE puur voel, zolang ik er als de storm is gaan liggen maar om kan lachen ook.

Toen ik vanmorgen wakker werd keek ik inderdaad met een warme glimlach terug in de bubbel van vannacht. De grootste onrust is tot rust gekomen. Toch ben ik er nog niet mee klaar. Ik besluit dat het hoog tijd is om een andere uitlaatklep ook te gebruiken in dit hele proces. De uitlaatklep van mijn eigen creativiteit. Door alle fysieke klachten is het alweer even geleden dat ik de potloden vast had. Ik zet een grote bubbel op papier want ik heb daar zo’n mooi plaatje gezien… eens kijken of dat in pastel wil stappen vandaag en morgen. Als we dan toch thuis blijven… en niet naar Paradiso gaan, dan creëer ik maar mijn eigen Paradijs. ???? (en kan iemand anders genieten van Nahko met onze kaartjes die ik met een hart vol van liefde gewoon afgegeven heb vandaag.) De middag verloopt in alle rust en een voor een verschijnen de bubbels op het papier, de grootse met de sterke armen om in te mogen kruipen en die me koesteren. Een bubbel de open hand, om in te kunnen ontvangen maar ook los te kunnen laten. Een bubbel met het symbool voor innerlijke kracht, een bubbel met een YinYang, een bubbel met Ohm, een bubbel die als Qi mijn levens energie symboliseert. En als laatste een bubbel voor het symbool van mijn Ziel en IK; E’Anna. De schrijfveer in het Universum die zijn boodschap  met spirituele inkt laat vloeien naar het aardse.
Voor nu alleen nog maar in potlood.

Morgen eerst weer naar Acu-balance om Qi te helpen in de ononderbroken stroom van etherische golven weer mijn vrijheid en balans te kunnen ervaren.
Dan komen de kleuren ook vanzelf 😉
Hmmmm ….. What the Heck- doe eens gek!!!! Ik denk dat ik me aan een mixed Media ga wagen met dit project!!