‘To let go of the past consciously, is to create your future consciously. Not necessarily the future you wished for or desire, but the one you know in your heart you’re destined to fulfill.’

Ik kijk terug op een turbulente en emotionele week. De 1e week met mijn stappen op een nieuw pad. De kogel ging door de spreekwoordelijke kerk, Ik wil alleen verder!! Maar tegelijkertijd ook de wens dat op een liefdevolle manier te doen, dat afronden van een levensfase. Het was een week van diepe gesprekken en diepe stiltes…. Van diepe emoties en diep nadenken. Het was een week van weinig uurtjes slaap en weinig goed gevulde borden. Want hoe zeer ik op mijn best deed… vaak kreeg ik geen hap weg en joeg de slapeloosheid in combinatie met een pijnlijke onderrug me het bed steeds weer uit. Ik probeerde wel goed voor mezelf te zorgen…. Maar dat lukt gewoon even niet iedere dag. Ik mag me gelukkig prijzen met de lieve vrienden om me heen. De een belt uren en uren met me zodat ik mn verhaal kwijt kan en geeft me goeie tips voor mijn TO_DO lijstjes. De ander vergezelt me op een dagje thermen om toch die broodnodige ontspanning te krijgen en ook hier kon ik opnieuw de kluwens aan gedachte en emoties wel kwijt. Ik merk hoe het me helpt mijn verhaal steeds opnieuw te vertellen, het schept helderheid,  als troebel glas in woelig water waar je echt niets meer door kan ontwaren of zien. Het glas wat langzaam boven water gehaald wordt en ontdaan van de nodige waterdruppels die het totaalbeeld nog steeds in stukjes breekt. Ik voel hoe ik me langzaam weer “heel” kan voelen. En de onzekerheid plaatst maakt voor een enorme rust en een “WETEN” dat het goed is. Ik weet wat is los laat, en ik weet deels wat ik er voor terug krijg. Ik weet dat het niet alleen mij ook verdriet zal doen en ik kan alleen maar hopen dat ik die ander niet TE veel verdriet zal doen om te dragen…… Ik weet niet wat de toekomst me gaat brengen, ik weet alleen wat ik hoop dat ik nog zal mogen leren en ontdekken. En ik vertrouw dat dat wat bedoeld is voor mij nog op mijn pad langs zal komen. Gevraagd en ongevraagd! Mijn ziel koos er voor dit leven zo intens als maar mogelijk te kunnen ervaren…. En ja….. ik ben daar zekerrrr nog niet meer klaar!!!

Vanmiddag las ik in een bericht van een bijzondere tempelpriesteres, Michelle Shanti hoe zij een intense ervaring had met hulp van weer een andere tempelpriesteres. De woorden die door haar gezegd werden wil ik hier graag herhalen. Want ze zijn niet alleen voor hen van toepassing maar zekerrr nu ook op dit moment voor MIJ. En ja…. Wie weet dus ook wel voor jou <3

‘To let go of the past consciously, is to create your future consciously. Not necessarily the future you wished for or desire, but the one you know in your heart you’re destined to fulfill.’

 

Thuiskomen bij mezelf,

Sinds een paar weken heb ik aan mijn lijstje met helden en heldinnen een nieuwe held toe mogen voegen. Mijn muziekheld(en) the Wanderer <3
Behalve een paar bijzondere oudere muzieknummers kwamen ze op dat moment ook met een nieuwe muziekvideo uit een serie Takes die duidelijk bedoeld waren als try-out voor het opnemen van een heuse nieuwe singel. Deze take 11B zoals ik hem noem sloot naadloos aan op de fase waarin ik me op dit moment in het leven bevind. Vandaag is die single officieel uitgekomen. We’re all going home.

In zijn verhaallijn op Facebook vraagt Nikos- The Wanderer om te vertellen wat voor jezelf de betekenis is van dit nummer en dat te delen met andere mensen. Dat wil ik vandaag op mijn blog dus doen.

Ik leef mijn leven al surfend op de golven van de Tzolkin en de maankalender van de Maya’s. In de wereld van de Maya’s zijn de spiralen van 4, 13 en 52 jaar en energy-golven van 13 jaar of 13 dagen om op mee te surfen. Ik ben een blauwe hand vanuit mijn geboortetegel. Het is 13 jaar geleden dat ik mijn leven rigoureus omgooide en begon met het maken van andere keuzes. Destijds wist ik nog niet dat die ommezwaai synchroon liep met de start van een 13 jarige golf binnen die Tzolkin dus. Het is ook daar dat mijn spirituele ontwikkeling echt begon. Inmiddels zijn we heel recent aan een nieuwe 13 jarige golf begonnen in het teken van witte tovenaar (26 juli) en zitten we nu in de 2e wave van 13 dagen. En ook nu weer zit ik in een enorme verandering van mijn leven. Ik sta letterlijk en figuurlijk op de drempel naar de 3e fase in mijn leven. Ik zit sinds een paar weken explosief en volop in de overgang. Niet alleen de hormonen bepalen dat ik als vrouw over zal gaan naar een nieuw en ander stuk vrouw zijn. Ook spiritueel gebeuren er bijzondere dingen voor en door mij. Niets gaat van de een op de andere dag, alles heeft zo zijn ontwikkel- en ontplooiings-tijd nodig. Ook een net geboren kind loopt en praat niet meteen.

De muziek van the Wanderer en met name DIT nummer is letterlijk mijn reddingsboei geweest in 4 afgelopen zeerrrr heftige weken die door woelige waters ging maar waar ik me wel staande wist te houden op mijn surfboard. Steeds opnieuw luisterde ik naar de boodschappen in de tekst van dit bijzondere lied.
Verwonderd merkte ik gisteren wel meteen op dat het nummer zoals het nu gereleased is toch anders is dan de Take 11B. Ik ging dus naar binnen om eens goed te voelen WAT er nu precies anders was. En ik had al snel in de gaten dat het tempo een ietsie pietsie sneller was. Maar wow wat een verschil is dat meteen zeg!! Het BRUIST als de schuimkoppen op mijn surfgolven. <3 En ook hier begreep ik meteen de boodschap uit de spirit wereld. Het is prima om wat sneller te gaan, zelfs als de hele wereld om je heen roept dat je TE snel gaat 😉
Het verleden heeft me gemaakt tot wie ik NU ben, en ik kan je vertellen dat ik blij ben met mij en trots op mezelf waar ik nu sta. En ik weet dat ik in deze derde fase pas echt helemaal bij mezelf thuis ga komen.

Delen van het vuur in ons

Vandaag had ik een date met de meisjes op een terrasje…. 2 collega’s en 1 oud collega en ooit werkten we samen in 1 kantoor met ieder zo onze eigen taken. But….. life goes on….. en we werken nu allemaal ergens anders. Toch spreken we nog zo nu en dan eens of om bij te praten, te lunchen en lief en leed te delen. Wij zijn “de meisjes” een soort van vrouwelijke 4 musketiers ????

Ruim voor de afgesproken tijd bezette ik een tafeltje buiten met 50% zon en 50% schaduw. Kan niet fout he!!!! Het werd een superrrr gezellige middag die gekenmerkt werd door “volgende vraag!!! Nu ff niet” en uiteindelijk werden toch de antwoorden gedeeld. Veel gelachen ook. Veel herkenning en veel lief en leed. Toen ik kwam voelde ik me echt wel de oudste, toen ik ging zekerrrrr niet meer <3 Dat was dus ff lunchen met de meisjes van 1 tot 4 hahahaha Thuis vervolgden we ons terrasgesprek met adviezen over Tinder, honden en katten en wat daarbij het voordeel is bij bomen knuffelen!!!

Ik heb weer genoten!!!!!

En na een badritueel in de avond met mijn watermeditatie stap ik weer pijnvrij naar mij plekje aan tafel om mijn verhaal van de dag te typen. Wordt ik uitgenodigd bij een kampvuur aan te schuiven, jaaaaa graag!!!!… in spirit want Antwerpen/ Belgie is voor nu net ff te ver fietsen hoor ????

Ik leen dus ff dat vuurtje symbolisch….. als het vuur in mij, het vuur in de dag van vandaag en het vuur in de zielenconnectie met bijzondere zielen. En dat waren er weer een aantal vandaag!!

Dank je wel Jelle <3 dat ik me mag warmen aan dat mooie vuur

https://www.facebook.com/100003202372931/videos/2262439863872737/

1 Juli….. we zijn halverwege het pad in 2019

Toch voelt afgelopen weekend als oudejaar en vandaag als nieuwjaarsdag. Daarom gebruik in de afbeeldingen die ik op dat moment ook gebruikte. Ik weet nog dat ik niet zo’n uitgesproken nieuwjaars gevoel had. Geen grote wensen of plannen, geen goeie voornemens etc. Gewoon van een maandag over naar de dinsdag. En DAT voelt nu wel anders. Wel stroomde de creativiteit volop en was ik vooral aan het tekenen in Januari. Maar toen ook Januari afliep bleef een onafgemaakte tekening liggen. Vandaag voel ik hoe ik de draad daar op kan gaan pakken!!! Want voor mij is vandaag 1 Juli als een nieuw jaar. Vol van plannen, hoop en wensen. En ik  weet het……. Het is veeeeel te veel om allemaal te kunnen realiseren. Maar dat is niet erg. Ik zet de kluwen aan gedachte, emoties en beelden om in een aantal rode draadjes waaraan ik kleine stapjes kan verbinden. Stapjes die realiseerbaar zijn. En of die verschillende rode draden ooit samengevlochten worden??? Ik heb werkelijk GEEEN idee, maar ergens diep onderhuids in een verscholen hoekje van mijn hart en ziel weet ik dat het mogelijk kan zijn. De wens is er… het hoe is nog niet van belang.

Voor de lezer die zich nu afvraagt waar ik het toch in Gods naam over heb ….. een tipje van de sluier die over de rode draden ligt ????

  • Deze week ontvang ik een boek over Acupunctuur volgens de balans-methode van Dr. Tan. Ik wil niet alleen beter begrijpen waarom deze behandelmethode zo heilzaam is voor mij maar ben ook op zoek naar de verbinding die het heeft met iets wat ik NU nog niet onder woorden kan brengen…… maar deze eerste rode draad heeft te maken met de laatste in deze opsomming.
  • Ik ga mijn tekening afmaken die eind januari is blijven liggen….. want tekenen is een rode draad die in ieder geval verweven mag worden met die andere rode draad van het schrijven.
  • Die andere rode draad van het schrijven….. Ik heb me opgegeven voor een workshop middag met boek bij Michelle van Paris Books “Schrijf je boek in 1 jaar” want ja….. er is een verhaal te vertellen, al hoeft dat niet perse in 1 jaar.
  • En dat te vertellen verhaal is weer een andere rode draad, een die door vele levens heen loopt en die om nader onderzoek vraagt, net als het eerste rode draadje wat ik in deze opsomming noemde.

En zoals je ziet, dan lijkt een eerste cirkeltje al rond en de kluwen al een beetje ontward ????

Dus wens ik mezelf een gelukkig nieuw jaar en jou een hele fijne zomermaand die vandaag met wat aangenamere temperaturen begonnen is!!

Liefde

Vandaag stond geheel in het teken van menselijke liefde, liefde voor je medemens, zelfs als je elkaar eigenlijk niet eens echt kent.

Ik ging vanavond in mijn uppie met de trein naar Nijmegen om te gaan genieten van Xavier Rudd en zijn muziek. Jemig wat een energy weet die man los te maken zeg!!! En zijn teksten gaan dus over de liefde die ik hier boven zojuist benoemde. Een videocompilatie en fotootjes vind je in een ander berichtje  ????

Al op de heenweg zag ik een wat ouder stel worstelen met de kaartjes automaat. Ik bood mijn hulp en zo raakten we in gesprek. Ze gingen naar een dinertje in Nijmegen centrum en geen gedoe met auto, parkeren en wie is de bob leek de trein een goeie uitkomst. Toen de kaartjes gekocht waren kletste we nog wat in de schaduw op het perron. Dus ook vandaag begon mijn reis zoals vaker met het ontmoeten van leuke, bijzondere, aardige mensen!!

Ik was natuurlijk onderweg naar een heeeeel bijzonder mens en dus trappelde ik van ongeduld om van zijn muziek te gaan genieten, me er in onder te dompelen. Dus had ik op spotify zijn muziek al aangezet en genoot via mijn oordopjes al in stilte. Tot ik in de rij stond voor Doornroosje. Daar klonk uit diverse telefoons bekende muziek!! Buuf en ik konden hartelijk lachen dat we hetzelfde nummer net aan hadden staan!!! Ja DIJK van een nummer he besloten we samen. En dus besloot ik die van mij uit te zetten en mee te bewegen op de muziek die uit een andere telefoon schalde zonder oordopjes.

Zittend op het trapje voor Doornroosje kwebbelden we zo wat af!!! Tot ineens iedereen bedacht dat het tijd werd om te gaan staan en een rij zich spontaan vormde. Braaf, zonder geduw of getrek ontstond zo een slinger die om de hoek van t gebouw aan het oog onttrokken werd. 2 Belgische dames achter me vroegen me de oren van het hoofd, het was hun 1e Xavier concert en ze vonden het maar WAT spannend. Mooi koppel die 2 lady’s <3 Een maal binnen zocht ik mijn plekje aan de hoek van de bar aan de zijkant, lekker een leunplekje waar ik mijn rug vrij kon houden en niet in het gedrang of midden in de meute terecht kon komen. De hilarische situaties die zich daar gedurende de avond voor deden zal ik verder achterwege laten, ieder zo zijn eigen wijsheid zullen we maar zeggen ???? Helemaal doordrenkt met de energy van Xavier en zijn muziek kon mijn avond op geen enkele manier meer stuk.  En het slot was dus ook fenomenaal!!!!! WOWWWWW ( zie ander bericht)

Helemaal opgeladen en op de toppen van mijn zenuwuiteinden alsof ik op mijn tenen liep, wandelede ik terug naar het station. Ik besloot er nog een drankje te kopen voor de terugweg. Zo’n inimini flesje rosé, lekker koud!!! Naast me aan de kassa stond een jonge kerel met een bende snickers, ik hoorde hoe hij vertelde over zijn flitsend snelle overstap, maarrrrr hij kwam dus 25 cent tekort bij het afrekenen, oeiiiiiiiii. IK duwde hem een euro in de hand. Je had zijn reactie moeten zien; Hilarisch, ongeloof, blijdschap en een klapzoen!!! En meteen erna een excuus voor zijn vrijpostigheid. En ik zei: dubbel van genieten en NU rennen he!!! En weg was ie….

Met Xavier muziek in mijn oren en mijn inimini flesje rose stapte ik de trein in, en ja hoor!!!! Daar was het dinerkoppel ook voor de terugreis!!! Even een korte babbel en we zochten ons een plekje in de trein.

De kroon op deze avond was een korte chat via social media met een nieuw verworven vriend sinds kort. Iemand die me in heeeel korte tijd zeerrrrr dierbaar is geworden.  En daar zal vast meerrrr achter zitten….. maar dat is geen verhaal voor nu!! Een mooiere afsluiting van de avond dan mijn korte chat met Jelle kon ik me niet wensen. Wat was ik blij en trots wat ik las mbt zijn inzichten en nieuw verworven kennis na een bijzondere workshop die hij in Schotland gevolgd had. En wat ik al eerder vandaag zo helder had gezien en gehoord, dat het boek van Geert Kimpen zijn volgende puzzelstukje zou kunnen zijn…..

Eenmaal thuis ga ik graven bij mezelf…. Wie is die Jelle en wat maakt hij bij me los….. ik herken het…. Het ligt aan die ene tempel…. Daar…. Toen….. waar IK de priesteres was. Zijn het dromen of mijn fantasie??? Dat laat ik over aan de lezer om te beoordelen!! Ik ga er nog wel over in gesprek een keer met Jelle zelf #grijnzzz

Maarrrrr heel kort door de bocht dus, was vandaag Liefde…. Liefde voor de mens, liefde voor elkaar. Mooiiii toch!!!???