Het mysterie van de vliegende witte deeltjes

Net thuis van ons avontuur in Tallinn wil ik jullie nog vertellen over ons vraagstuk waar we 3 dagen het hoofd over hebben gebroken. En degene die me wat beter kennen weten dat ik bij ieder vraagstuk ook de meer spirituele antwoorden serieus mee neem in het bepalen van antwoorden en oplossingen. Het vraagstuk diende zich aan op de 1e dag van onze trip, we gingen kijken naar de TV-Tower. Prachtig natuurlijk om van die hoogte de hele omgeving te kunnen overzien. Ook hadden we in speciale tuigjes over de rand kunnen bungelen op 175 meter. Maar je begrijpt al dat we DAT dus niet verkozen, haha. Eenmaal weer beneden maakte ik een foto van de toren met precies de zon erachter verstopt. Dat was het moment waarop ik de vliegende deeltjes voor het eerst waarnam. Ik zag meteen dat het anders was dan de energy die je soms waar kunt nemen rondom de kroon van een mooie boom die vol in blad staat, maar het had er wel wat van weg……. Keek ik naar de wolken, dan zag ik niets bijzonders, keek ik naar de strakblauwe lucht dan zag ik ook niets bijzonders. Keek ik naar de straling van de zon achter de toren dan wemelde het van de witte puntjes, met duizenden!!!!! Ik zoemde in… ik filmde een stukje en samen bedachten we dat ze bij die bungelstunt misschien wel iets van sop of zo gebruikte daar boven in die toren. Tja…. Weten wij veel……. ????
Ik dacht er verder niet echt meer over na en nam me voor het later na te kijken op hun website of we de juiste verklaring geraden hadden.
De volgende dag liepen we door de oude stad en bekeken we een prachtig oud klein kerkje. Hier deed zich een vergelijkbaar fenomeen voor zag ik ineens toen ik de bijzondere lichtval wilde vastleggen op de gevoelige plaat. Ook nu een zwerm aan witte deeltjes in het licht van de zon die zelf verborgen was achter de kerktoren. En ook nu weer nergens anders waar te nemen dan alleen in het licht naast een afgeschermde zon. Je begrijpt dan mijn aandacht definitief getrokken was en ik het mysterie voelde kriebelen. Dit vroeg er echt om om ontrafeld te worden!!! Dus wandelden we verder om te genieten van al wat om ons heen te zien en te beleven was en gebruikte ik ieder terrasje ook even om wat te googlen in de meest uiteenlopende gedachtekronkels die dit fenomeen zouden kunnen verklaren.
Zo liepen we dus letterlijk soms alleen maar naar omhoog te kijken om ff te checken of er weer iets te zien was in ons mysterie. Pas op de derde dag diende zich een mogelijk puzzelstukje aan toen we op een terrasje van een echte Estlandse lunch zaten te genieten. KIJK DAAR, daar vliegt er 1 alleen wees mijn lief me enthousiast aan. En samen deden we een poging het witte vlokje te vangen. Het moet er hilarisch uitgezien hebben zoals we daar in het luchtledige zaten te grijpen. En steeds opnieuw voorzichtig onze hand opende om te kijken of we iets gevangen hadden. Maar helaas duurde het even voor er daadwerkelijk iets in de geopende hand bleek te liggen. Dat wat er in de hand lag en het ene moment nog fluffie en doorzichtig leek werd door onze vingers geplet tot iets wat veel vastere vorm kreeg. Of dit ook echt is wat ik op google vond???…. donsachtige zaden van de populier en/of de wilg, of vruchtjes van de paardenbloem. Ja….. dat laatste die we samen vingen denk ik wel ja!! Maar of het ook de verklaring is voor wat we alleen in dat afgeschermde zonlicht zagen???? Daar ben ik nog niet helemaal uit………

Onnozel in Tallin

Vanmorgen na onze eerste nacht hier stonden we dus op om aan een nieuwe dag te beginnen. Ik probeerde alsnog de kofferinhoud even in de kast te leggen. Daar waren we gisteren niet meer aan toe gekomen na terugkomst van terras en stad. Ik had net gedouched en ook manlief werd wakker om aan een nieuwe dag te beginnen. Uhhh waar liggen de spullen vroeg hij me…. En terwijl ik een en ander aanwees en benoemde viel t kwartje….. Ik was zijn onderbroeken vergeten!!!!!!
Ojee….. Tja en waar haal je op een zondag die ook nog eens ZONDAG is nu ondergoed he!? Half Tallinn is dicht omdat dit weekend van bevrijding en st.John nog belangrijker is dan kerst. Dus zochten we bij de megasuper Selfer die open was. En ja hoor die hadden wel wat. Ander merk, ander model en pfff ander prijsje dus…. maar OK …. niemand hoeft ongewild met de billen bloot 

 

 

 

Vandaag was dus mijn puber dag!!! Althans dat is zoals manlief het noemde…. maar hij kon er gewoon mee lachen dus. Na de aankoop van mijn flitsende roze tasje koos ik vandaag voor een paar prachtige roze sokken!!!! ( noodzaak hoor omdat mijn andere sokken steeds onder de hak kropen, hahaha) en toen de verkoper vroeg of ik een tasje erbij wilde zei ik dan ook” nee nee ik trek ze meteen aan hoor!! Je had zijn gezicht moeten zien!!!! Tja… Ik mag dan 50+ zijn maar dat maakt niet uit dus, hahahaha. Dankzij de nieuwe sokken konden we onze oude stads wandeling voortzetten in ieder geval!
En wat hadden we een lol zo saampjes, hordes cruisegasten in tourtjes netjes in t gareel kwamen aan ons terrasje voorbij waar we ook zaten, steeds weer!!! Ik mocht dan misschien de puber zijn vandaag maar manlief was de speurneus. Alle opgedane kennis van de vele crime series die hij kijkt werden in de praktijk toegepast hoor. De moord met lijk in vuilniszakken in de afgelegen hoek van de kerk, tot het plotselinge inzicht in het licht van toegepaste codes all over town. 

Het was een waar avontuur vandaag!!!

Dag 2 Tallinn Estonia, Midsummernight festival

Een aantal van jullie zijn benieuwd hoe het ons vergaat in Tallinn. Ze hadden maar wat graag stiekem in onze koffer mee gegaan. Ik zal jullie vanuit die koffer even mee laten kijken wat er om ons heen zoal gebeurde deze dagen. Na onze incheck in het apartement gingen we met de bus terug naar de oude stad zonder de bagage wat ons prima beviel. Omdat ik mijn nek en schouder zoveel mogelijk wilde sparen had ik ook mijn handtas formaat hutkoffer achter gelaten en ff snel in de plaatselijke super een mini alternatief gekocht. Flitsend hè! Vindt je niet? Hahaha
We hadden die middag wat terrasjes al vergeleken en besloten de sportsbar te kiezen om onze dag mee af te sluiten nadat we de wok to walk op hadden waar ik gisteren al over schreef. Bij dit terras staat een groot bord met daarop de vermelding dat het bier daar maar 3,95 kost voor een halve liter! En aan de bar om te bestellen bleek ook nog dat ze dat n kleintje noemen!!! Wijn is hier in alle horeca alleen per fles te koop, gewone grote flessen of de 0,2 l flesjes dus voor 4,50 krijg je er een mooi glas bij om zelf in te schenken. Veruit het goedkoopste terras daar bij die sportsbar en de perfecte plek om samen mensen te kijken bleek al snel.

De mode hier is duidelijk anders dan bij ons, de verscheidenheid aan mensen enorm en uiteenlopend. Van smoezelige arme sloebers tot zeer exentrieke jonge mensen met bijzondere kapsels bv of een tatoo van netkousen met jarretelles nauwelijks van echt te onderscheiden. Prachtige meiden met hotpants aan, soms met en soms zonder lange blouses erover en bijzondere tatoos op de blote benen. Maar ook liep er een opvallende jonge dame in lingerie op hoge hakken door de stad. En wat een lol om dan naar de reacties van mannen te kijken die haar opmerken. Ook vandaag hebben we haar gespot, nu met een zeerrrrr kort nauwelijks verhullend velours jurkje. Zoooo kort dat haar blote billen er onder uit staken.

De enorme glazen bier verklaren misschien ook wel het grote aantal dronken mensen die we zagen voorbijkomen. Een ervan nam plaats op “ons” terras. En al heeeel erg snel kreeg deze man van n jaar of 50 een terrasgenootje. Een vrouw van n jaar of 35 schat ik zo. Nounou, die wist van aanpakken en was duidelijk “aan t werk”. Er werd wat te drinken besteld (wat hij betaalde) en hij haalde sigaretten voor beide ( wat hij betaalde) en al snel zat ze niet meer tegenover hem maar naast hem met haar handen “all over him”. Al snel hadden we in de gaten wat ze van plan was….. Ze wilde zijn portemonnee rollen waarvan ze (en wij ook) gezien had dat er flink wat geld in zat. Maar ze maakte een fout, ze was te ongeduldig! De portemonnee viel op de grond en de man had ondanks zijn staat van zijn ( dronken dus) meteen door wat er aan de hand was en dat hier geen kusjes etc te halen vielen voor de 5 Euro die hij haar zojuist gegeven had. In no-time was ze verdwenen. Toen 5 minuten later een dronken jonge man bij ons aan tafel in een stoel neer plofte zijn we maar niet al te vriendelijk geweest zodat hij snel weer zou vertrekken, Hahaha. God weet wat DIE in zijn trukendoos had zitten toch! Ook de zojuist bijna beroofd man vertrok en liet een half doosje sigaretten achter die de dame in haar haast niet meer had meegegritst. Onze jonge ober was er mee in zijn nopjes want zo vertelde hij, was er in de avond vaak wel vraag naar een losse sigaret en had hij n extra bijverdienste (-;

Bijna tijd nu om naar ons volgende avontuur te wandelen . De bonfire staat klaar , nog een uurtje geduld! Gelukkig ligt ons appartement op 600 meter loopafstand, dus zijn we er zo.

 

Oeps toen was t al op, zooo lekkerrrr. Op de bonfire dus. Fish&ships the Estonian way. Versgebakken aardappelfrietjes met parmezaanse kaas. Augurken, tomaat en rode ui, een zelfgemaakte remouladesaus , stukjes gebakken vis natuurlijk en een dot tomatenketchup. Oeffffff wat was dat lekkerrrr . Zo ook het geroosterde roggebrood met knoflook.

Bonfire, wow wat een bijzondere avond zeg!!! We hebben genoten van zang, dans en wedstrijdjes, lekker eten en drinken en natuurlijk ELKAAR. De rest van de avond is van ons samen, nagenieten in alle rust. ♡

 

 

 

Dag in Tallinn, Estonia

Even na vieren vanmorgen zwaaiden ik mijn benen naast t bed. Ik kon op dat moment nog niet bedenken dat de dag vol zou zijn van levende nachtmerries en horrorkids in vliegtuigen en restaurantjes.
Misschien heb je ze wel eens voorbij zien komen op internet of Facebook….. van die filmpjes van kids die echt demonisch reageren en waar ouders op geen enkele wijze vat op lijken te hebben. In de wachtruimte voor het boarden zag ik idd wel een aantal jonge gezinnetjes, maar ja…. Die zie je vaker he!!!
Nadat we onze zitplaatsen gevonden hadden in het vliegtuig bleek 1 jong gezin schuin voor ons te zitten. papa, mama, zoonlief van een jaar of 2 en een babyboy van een maand of 8. Ik zag tijdens de vlucht wel hoe enorm aanhankelijk deze kids waren en hoe papa en mama hun best deden om hun kids in comfort te houden. Puzzels, liedjes chips en knuffels, niets was ze teveel. Een aandoenlijk schouwspel. Tallinn kwam in zicht, letterlijk en figuurlijk, en terwijl ik door t vliegtuigraampje keek zag ik oneindig lijkende bossen….. Het sein riemen vast werd gegeven en ook de puber peuter moest er aan geloven. De transformatie vond plaats en het horror kind werd geboren!!!! Zijn angst in combi met het verplicht in de riemen , alleen in zijn stoel. Niet bij papa of mama op schoot. En de houtgreep van papa die steeds dwingender werd om hem op zijn plaats te houden.  En misschien ook wel enorme oorpijn door de lage druk van het landen.
En wat brengt dan het lot…. nee…. geen makkelijke en snelle landing maar heel veel turbulentie en de boodschap van de crew…. We gaan nog niet landen door een enorme bui met harde zijwind is het niet veilig. De landing werd 10 tot 15 minuten uitgesteld. Het gekrijs en geschreeuw bleef dus nog even de ruimte vullen. De houtgreep werd panischer en het gegil intenser, ook babybroertje huilt nu zoetjes mee. Ik voel de paniek en probeer hen buiten te sluiten Maar buuf een ander soort oma is ook doodsbang en haakt aan. Pfffff ik kijk naar buiten en zie de donderwolken. Ja t stormt van alle kanten.
Papa haalt zoonlief uit de riemen als ineens een aantal.mensen zich gaan bemoeien met zijn ouderschap handelswijze. En ondanks de omroep van de stewardess dat de kleine terug in de riemen moet neem hij de kleine in zijn armen E
n in de echt stormachtige landing valt hij zelfs in slaap!!!!

Later als we dan zitten voor een lunch in oudTallinn op n terras met naast ons een italiaanse family. Herhaling van een kind wat compleet zich verlies in….. tja….. wat dan ook.

Na een rondje hop-on-hop-off ons eerste terrasje, de Musicbar Tallinn Estionia. Heerlijk zonnetje met een koele bries.

 

 

 

 

 

Traditional Estonian breakfast …. als lunch natuurlijk!!

Ruim anderhalf uur waren we onderweg naar t hipste streetfood restaurantje van Tallinn. We namen ergens een verkeerde bus, toen wandelde we precies de verkeerde kant op en tja….. toen we aankwamen bleek t dus NET gesloten!!!! Geen klandizie zo aan de vooravond van een weekend landelijke verlof en feestdagen, dus tja…. dan ga je toch gewoon wat eerder dicht he…… opnieuw stapte we in de bus, in middels best hongerig hoor en besloten richting oude centrum te gaan. We kozen er voor toch te blijven bij onze keuze voor streetfood. En dus maakten we onze keuze bij Wok to walk waar je dus blijkbaar toch bij kon zitten!!! En wowwww man wat was dat lekkerrrrrr

 

 

 

 

 

Aftellen naar weer een nieuw avontuur!!! Nog 3 nachtjes slapen!!!

De lezers die me een beetje  kennen weten wel dat Reis avonturen een rode draad in mijn leven zijn. Dat ik enorm kan genieten van voorpret en vaak al weken van te voren letterlijk aan het aftellen ben. Dat was deze keer anders…..

Maanden geleden boekte ik dit bijzonder weekendje weg om een traditioneel midzomerfeest te kunnen beleven in Tallin, Estonia. Natuurlijk begon al met het zoeken naar dit reisdoel de voorpret, en na het boeken volgde nog veeeeelllll meer voorpret door er vanalles bij te zoeken wat voor mij van waarde was. Aanvullende activiteiten ter plaatse maar ook achtergrond informatie , sagen, mythen en legenden.

Toch ging er de afgelopen weken met enige regelmaat de vraag door mijn hoofd of het allemaal wel door kon gaan. En ja, natuurlijk, we hebben een prima reis en annuleringsverzekering, dus dat geld dat kan me niet schelen hoor!!! Het is zeker niet alleen mijn nek en schouderklachten die deze onzekerheid brachten. Mijn wederhelft kampt namelijk al ruim 3 weken met wondroos in zijn voet. Dus na een periode bankafhankelijk, vele pillen verder en een voet die van normaal naar formaat ballon groeide en weer terug leek het allemaal goed te komen. Bijna had ik vorige week mijn 1e aftelberichtje geplaatst. Zijn kuur was op en hij zou weer aan het werk gaan, Nog snel ff 2 daagjes voor zijn vakantie zou beginnen. Ik moet zeggen dat ik het wel snap, niet ziek je vakantie in willen gaan….. maar ik had zo’n onderbuik gevoel….. van oeioei, is dat wel slim????
Helaas bleek mijn onderbuikgevoel juist, en na een weekend werken was de pijn maandag weer terug. Ach neem ff wat extra rust dacht hij…… ook nu kriebelde het in mijn onderbuik en ik besloot een extra kaarsje te branden. En ja hoor dinsdag op woensdag nacht werd duidelijk dat ie weer terug bij af was…… Opnieuw aan de bank gekluisterd met weer een nieuwe doos pillen.

En toch besloten we vandaag gewoon 100% vanuit vertrouwen vooruit te kijken en te beginnen met aftellen!!!! Nog 3 nachtjes slapen!!!

De incheck is gedaan, de instapkaarten geprint. En met een beetje freubelen heb ik zelf maar mooie geplastificeerde kaartjes gemaakt van de vooraf aangekochte Talglinncard
Morgen een halve dag naar kantoor, misschien de middag naar ons nieuwe wereldwondertje Matthew. Voor vrijdag staat dan inpakken op de planning, daarna een middagje wellness in Arcen en Acu-balance in de avond om optimaal klaar te zijn voor een uitgebalanceerd vertrek zaterdagochtend VROEG. We vliegen al om 6.30 dus…….