Na een lange kantoor dag en een drukke en hobbelige busrit kom ik in een leeg maar warm huis.
\nPfff het is ff zo goed als op hoor!! Dus zak ik vermoeid op mijn eigen plekje in de keuken. Gelukkig staat er vandaag snelle\u00a0 gourmetrestjes pasta op het menu. Al heb ik eigenlijk nauwelijks honger.\u00a0 De enorme pijn in mijn rug verteld me dat er weer steentjes zitten te plagen en me de honger dus ontnemen. Balen hoor, nu kan ik dus ook weer niet in de infraroodcabine om de reumatabletjes te beperken, want dat versterkt de nierbekken-ontsteking die door het niergruis veroorzaakt wordt. Ik belde dus vandaag met de huisartsenpost om te vragen of ik bij mijn eigen huisarts terecht kon , in ieder geval om e.e.a te bespreken en plan de campagne te maken. Want dit kan gewoon niet zo\u2026. Maar nee dus!! Alleen de arts in opleiding was beschikbaar.\u00a0 Ik ben voor de verandering maar eens niet meegaand geweest en heel duidelijk op mijn eigen strepen gaan staan. NEE, onder geen ENKELE voorwaarde!!! Lang verhaal kort\u2026. Ik kan morgen komen, dan kijken ze de urine na en dan is er overleg met mijn eigen arts waarna een telefonisch consult zal volgen. OK!!! Maar goed, het zijn toch de laatste restjes energie die het me kosten en me moe en verdrietig maken.
\nDus doe ik vanavond maar weer eens NIETS voor de verandering \ud83d\ude09 en kruip ik vroeg mijn bed in. Manlief heeft toch de sluitingsdienst en dus ga ik geheel tegen mijn gewoonte in vandaag niet op hem wachten.<\/p>\n
Morgen weer een nieuwe dag!!!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na een lange kantoor dag en een drukke en hobbelige busrit kom ik in een leeg maar warm huis. Pfff het is ff zo goed als op hoor!! Dus zak ik vermoeid op mijn eigen plekje in de keuken. Gelukkig staat er vandaag snelle\u00a0 gourmetrestjes pasta op het menu. Al heb ik eigenlijk nauwelijks honger.\u00a0 … <\/p>\n